Lancia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lancia
Lancia
Forma prawna S.p.A.
Założyciel(e) Vincenzo Lancia
Data założenia 29 listopada 1906
Lokalizacja  Włochy, Turyn
Siedziba Corso Giovanni Agnelli 200
10125 Turyn
Branża Motoryzacyjna
Produkty samochody osobowe
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Lancia (wym. lan-cza)włoska marka samochodów osobowych założona w 1906 roku w Turynie przez Vincenzo Lancia i Claudio Fogolin. Od 1969 roku marka należy do koncernu FIAT.

Lancia Lambda
Lancia Aprilia
Lancia Stratos
Lancia Gamma
Lancia Thema
Lancia Delta
Lancia Lybra
Lancia Thesis
Lancia Phedra
Lancia Ypsilon
Lancia Musa
Lancia Delta

Historia[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1906 roku powstała firma "Lancia & Cie". Pierwszym modelem samochodu Lancia wytwarzanym seryjnie była Lancia Alfa opracowana w 1907 roku a produkowana w latach 1908 - 1909. Do 1930 roku kolejne modele firmy oznaczano literami greckiego alfabetu. Wiele późniejszych samochodów nosiło kobiece imiona. Słynnym modelem z okresu międzywojennego była Lancia Lambda z 1922 roku – pierwszy samochód na świecie niezależnym zawieszeniem przednich kół i nadwoziem samonośnym. Marka Lancia szybko zaczęła być uważana za luksusową. Samochody Lancia znane były i są z eleganckich i ładnych nadwozi.

Pod koniec 1954 roku Lancia zaprezentowała również pojazd przeznaczony do wyścigów Formuły 1 (Lancia D50), jednakże ze względu na kłopoty finansowe wycofano się z wyścigów po sezonie 1955 i od 1956 roku samochody występowały pod marką Ferrari.

Oprócz samochodów osobowych firma produkowała również modele użytkowe. W stosunkowo niewielkich liczbach powstawały ciężarówki, autobusy, trolejbusy i pojazdy wojskowe. Powstał w tym celu osobny oddział "Lancia Veicoli Industriali", który w 1975 roku wszedł w skład nowo tworzonej spółki Iveco. Wkrótce potem zaprzestano produkcji samochodów użytkowych pod marką "Lancia".

W latach 60. modele tej firmy produkowano w fabrykach w Chivasso, Turynie i Bolzano. Od 1969 roku firma Lancia należy do koncernu Fiat, lecz wciąż produkuje samochody pod własną nazwą. W ramach tego koncernu zwiększono poziom produkcji z około 40 tys. sztuk rocznie do około 150-200 tys. sztuk rocznie. Pod koniec lat 70. podporządkowano firmie Lancia producenta małych samochodów Autobianchi. Od 1980 roku firma Lancia sprzedawała jedynie nowe modele tej firmy w swojej zagranicznej sieci jako Lancia Y10. W 1996 roku zrezygnowano z marki Autobianchi także na rynku włoskim.

W latach 90. w ramach restrukturyzacji zamknięto zakład firmy w Arese, a produkcję przeniesiono do fabryk Fiata. Przykładowo najmniejsze modele serii Lancia Y a następnie Lancia Ypsilon powstawały w zakładzie Fiata w Melfi koło Neapolu, a obecnie są produkowane w zakładzie w Termini Imerese na Sycylii. Od 1994 roku duże vany firmy powstają w zakładzie firmy Sevel Nord w Hordain we Francji. Najnowsze plany koncernu zmierzają do jej zwiększenia z około 110-120 tys. do 300 tys. sztuk rocznie. W ramach tego planu jesienią 2008 roku do produkcji weszła m.in. najnowsza wersja Lancii Delta.

Problemy i plany likwidacji[edytuj | edytuj kod]

Niestety, nowa Delta nie okazała się zbawieniem. Samochód sprzedawał się przeciętnie, znaczącą sprzedaż notowano głównie we Włoszech. Modelem, który utrzymywał Lancię na powierzchni był Ypsilon. Wreszcie zarząd Fiata stracił cierpliwość. Na początku 2014 roku ogłoszono, że Lancia zostanie wycofana z rynków europejskich i sprzedawana będzie wyłącznie we Włoszech. Co więcej, jedynym modelem, który pozostanie w ofercie ma być Ypsilon. [1]. W maju 2014 rok potwierdzono, że nie ma planów utrzymania Lancii przy życiu. Prawdopodobnie w roku 2018, po zakończeniu produkcji modelu Ypsilon, marka całkowicie zniknie z rynku. [2]

Sporty motorowe[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 50. Lancia zwiększyła swoje zaangażowanie w sportach motorowych po przejęciu firmy przez syna założyciela firmy – Gianni'ego Lancię. Lancia znana ze swoich śmiałych i niekonwencjonalnych rozwiązań zaczęła odnosić sukcesy.

W 1954 roku Lancia zbudowała bolid F1 o nazwie D50. Debiut nastąpił w Hiszpanii podczas ostatniego wyścigu sezonu 1954. Alberto Ascari przejechał najszybsze okrążenie w kwalifikacjach i wywalczył pierwsze miejsce startowe. W 1955 roku na torze Monza podczas prywatnych testów Ascari zginął prowadząc Ferrari 750. Z powodu problemów finansowych i śmierci Ascariego Lancia wycofała się z mistrzostw. Ferrari zakupiło bolidy Lancii na sezon 1956, w których Juan Manuel Fangio zdobył tytuł mistrzowski. Mimo krótkiej historii w F1 Lancia odeszła mając na koncie dwa zwycięstwa i dziesięć podiów.

W 1974 roku Lancia wystawiła do rywalizacji w rajdach model Stratos HF i po raz pierwszy zdobyła mistrzostwo konstruktorów w rajdowych mistrzostwach świata. Utrzymała je przez kolejne dwa lata. W 1983 roku ponownie zdobyła mistrzowski tytuł, tym razem za sprawą modelu 037. W latach 1987–1992 Lancia całkowicie zdominowała rajdy zdobywając 6 tytułów mistrzowskich z rzędu różnymi wersjami modelu Delta. Po rozczarowującym sezonie 1993 ostatecznie wycofała się z rywalizacji w rajdach. Lancia do dziś jest najbardziej utytułowanym zespołem w historii WRC.

Modele produkowane obecnie[edytuj | edytuj kod]

Modele produkowane dawniej[edytuj | edytuj kod]

samochody osobowe[edytuj | edytuj kod]

pojazdy użytkowe[edytuj | edytuj kod]

Autobusy[edytuj | edytuj kod]

Trolejbusy[edytuj | edytuj kod]

Pojazdy wojskowe[edytuj | edytuj kod]

Wyścigowe[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • We Włoszech działa ekskluzywne stowarzyszenie fanów marki do którego przyjmowani są posiadacze co najmniej 6 samochodów Lancia

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Nowa strategia Fiata. Rozwój Alfy Romeo, koniec Lancii (pol.). W: chcekupicauto.pl [on-line]. [dostęp 13-05-2014].
  2. 2018 rok to koniec włoskiej Lancii (pol.). W: chcekupicauto.pl [on-line]. [dostęp 13-05-2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Podbielski Z., Pojazdy włoskie. Wyd. WKiŁ, Warszawa 1986, s. 155-174. Seria: Poznajemy Samochody Osobowe Świata, ISBN 83-206-0540-7
  • Auto-Technika Motoryzacyjna, nr 10/2006, str. 2-13. ISSN 0239-6440

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]