Laokoon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Laokoon, Laokos (gr. Λαοκόων Laokóōn, łac. Laocoon) – w mitologii greckiej kapłan Apollina Tymbrejskiego w Troi.

Uchodził za syna Antenora lub Kapysa, lub Akoitesa. Popełnił świętokradztwo żeniąc się i łamiąc tym samym nakaz celibatu, czym ściągnął na siebie gniew boga. Z Antiope, która była jego żoną, miał dwóch synów – Etrona i Melantosa (według innej wersji Antifasa i Tymbrajosa).

Imię Laokoon nosił też syn Partaona, wuj Meleagra, który towarzyszył temu ostatniemu w wyprawie Argonautów.

Mit[edytuj | edytuj kod]

Podczas oblężenia Troi Laokoon ostrzegał Trojan o niebezpieczeństwie, jakim był drewniany koń. Rzucił oszczepem w bok konia, by pokazać Trojanom, że jego boki głucho dźwięczą. Gdy składał ofiarę Posejdonowi, prosząc go o zesłanie burzy na wrogą flotę, z morza wyszły dwa ogromne węże, zabijając Laokoona i jego dwóch synów. Nie wiedzący nic o świętokradztwie Laokoona, Trojanie nie mieli pojęcia, że była to zemsta Apollona i uznali, że Laokoon zginął z ręki bogów za sprzeciw wobec przyjęcia konia. To skłoniło ich do przyjęcia podarunku, który spowodował upadek miasta.

Obecność w sztuce i nauce[edytuj | edytuj kod]

Imieniem kapłana została nazwana planetoida – (3240) Laocoon. Mit o Laokoonie uwieczniono w słynnej rzeźbie, znanej jako Grupa Laokoona

Tytuł "Lokoon" nosi płyta Krzysztofa Zgrai z 1981r. (Polskie Nagrania muza SX 2350 VOL.64)

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]