Larbi Ben Barek
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Larbi Benbarek | ||
| Imię i nazwisko | Larbi Benbarek | |
| Data i miejsce urodzenia |
16 czerwca 1917 Casablanca, Maroko |
|
| Data i miejsce śmierci |
16 września 1992 |
|
| Pseudonim | Czarna Perła | |
| Pozycja | Pomocnik | |
| Wzrost | 178 cm | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1934-1935 1935-1938 1938-1939 1940-1945 1945-1948 1948-1953 1953-1955 |
Idéal Club Casablanca US Marocaine Olympique Marsylia US Marocaine Stade Français Paryż Atletico Madryt Olympique Marsylia |
69 (43) 113 (56) 32 (13) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1935-? 1938-1954 |
Maroko Francja |
? (?) 19 (3) |
Larbi Ben Barek lub Larbi Benbarek (ur. 16 czerwca 1917 w Casablance, zm. 16 września 1992) – były francuski piłkarz pochodzący z Maroka. Zwany także "Czarnym brylantem". W trakcie swojej kariery grał w takich klubach jak: Olympique Marsylia, Stade Français, Atlético Madryt. 17-krotny reprezentant swojego kraju.
Kariera [edytuj]
"... Musimy podkreślić przede wszystkim niebywałą klasę Araba Ben Barka. Był on w ciągu całego meczu na wszystkich niemal pozycjach. Bez niego drużyna francuska i tak mecz by wygrała, lecz różnicą jednej bramki. Ben Barek nie tylko prowadził swój atak, lecz pilnował skuteczniej Wodarza, niż odkomenderowany specjalnie do tego pomocnik. Jego kombinacje z Astonem i Veitante należały do wielkiej klasy...". Oto jak opisywał jego grę wysłannik tygodnika sportowego "Raz, Dwa, Trzy" na mecz Polska-Francja (0:4) rozegrany 22 stycznia 1939 na paryskim Parc des Princes.
Lata wojny sprawiły, że nie mógł on w pełni rozwinąć swojego talentu, ani zyskać europejskiego rozgłosu. Po jej zakończeniu okazało się, że nie stracił nic ze swoich umiejętności, przeciwnie, o jego grze zaczynały kursować wręcz legendarne opowieści, jak to ma zwykle miejsce w przypadku piłkarzy o czarnoskórym kolorze skóry. Faktem jest, że rok 1946 mógł Benbarek zaliczyć do najlepszych. "Etatowe" miejsce w reprezentacji Francji, wiele doskonałych spotkań.
7 kwietnia "trójkolorowi" po porywającym meczu gładko wygrywają z dobrą wówczas Czechosłowacją, a 19 maja zwyciężają samą Anglię 2:1. Na ówczesne czasy był to wyczyn nie lada, pokonani mają w składzie Matthewsa, Wrighta, Lawtona reprezentowali światową czołówkę światową. A właśnie Ben Barek potrafił i takich znakomitych rywali zaćmić swą grą. Był to zawodnik bardzo szybki, o miękkich ruchach, zwinny, bardzo trudny do zatrzymania. Jego świetne opanowanie piłki było wręcz przysłowiowe, kontrola nad nią nie stanowiła żadnego problemu. Kiedy dodamy umiejętność stosowania dokładnych, z centymetrową dokładnością plasowanych, kilkunastometrowych podać oraz sztukę przewidywania wypadków na boisku to otrzymamy obraz niemałych umiejętności Afrykańczyka.
Miał niestety pecha. Występował w dobrych zespołach, niemniej - nie najwyższego lotu. Toteż nigdy nie udało mu się wywalczyć mistrzostwa, czy Pucharu Francji. Długie lata był jednak na ustach miłośników piłki nożnej. A i pożegnanie z "wielkim futbolem" miał efektowne. Po długiej przerwie jeszcze raz wystąpił w jedenastce "trójkolorowych", w meczu, w którym Francja pokonała 3:1 ówczesnego Mistrza Świata, zespół RFN.
Zmarł w swoim domu, 16 września 1992.
