Larissa (księżyc)
| Larissa | |
 Dwa zdjęcia księżyca wykonane przez Voyagera 2 |
|
| Planeta | Neptun |
| Odkrył | Harold Reitsema, William B. Hubbard, Larry A. Lebofsky i David Tholen |
| Data odkrycia | 24 maja 1981 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/1981 N 1, później S/1989 N 2 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 73 500 km |
| Mimośród | 0,001 |
| Okres obiegu | 0,555 d |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 0,201° |
| Długość węzła wstępującego | 10,3° |
| Argument perycentrum | 139,9° |
| Anomalia średnia | 34,9° |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary | 216×204×164 km |
| Masa | 4,9 x 1018 kg |
| Średnia gęstość | ~1,3 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,034 m/s2 |
| Albedo | 0,09 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
21,5 m |
| Temperatura powierzchni | ~51 K |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Larissa (Neptun VII) - jest piątym z poznanych księżyców Neptuna.
Po raz pierwszy został zaobserwowany przez Harolda Reitsemę w wyniku obserwacji zakryć gwiazd w 1981 r.; otrzymał tymczasowe oznaczenie S/1981 N 1. Satelita ten został ponownie zaobserwowany dopiero podczas przelotu sondy Voyager 2 w 1989 r., kiedy to otrzymał oznaczenie S/1989 N 2.
Charakterystyka fizyczna [edytuj]
Larissa ma nieregularny (niesferyczny) kształt, a jej powierzchnia wygląda na gęsto usianą kraterami, nie wykazując przy tym śladów jakiejkolwiek modyfikacji geologicznej. Nie posiadamy o niej wiele więcej informacji. Orbita Larissy znajduje się wewnątrz granicy Roche'a Neptuna, przez co siły pływowe działające na ten księżyc spowodują, że pewnego dnia rozpadnie się on, a jego pozostałości zasilą pierścień planety.
Larissa to również nazwa planetoidy, (1162) Larissa. Istnieje też paronimiczna planetoida 302 Clarissa.
Zobacz też [edytuj]
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Księżyce Neptuna - zestawienie podstawowych danych
|
|||||||
