Larry Brown

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Larry Brown
Larry Brown
SMU Mustangs
Trener
Pseudonim Larry
Data i miejsce urodzenia 14 września 1940
Nowy Jork, USA
Obywatelstwo amerykańskie
Wzrost 175 cm
Masa ciała 98 kg
Kariera
Szkoła średnia Long Beach (Lido Beach, Nowy Jork)
College North Carolina (1960–1963)
Draft 1963, numer: 55
Baltimore Bullets

Lawrence Harvey Brown (ur. 14 września 1940 roku w Nowym Jorku) – amerykański koszykarz oraz trener ligi NBA, żydowskiego pochodzenia, obecnie trener drużyny SMU Mustangs z Southern Methodist University.

W swojej ponad 30-letniej karierze, rozegrał ponad 1000 spotkań w ligach ABA oraz NBA. Jest również jedynym trenerem w historii NBA, który doprowadził 7 zespołów do playoff'ów. Pomimo swoich licznych sukcesów, swój pierwszy tytuł mistrzowski najlepszej koszykarskiej ligi świata zdobył dopiero w 2004 roku wraz z drużyną Detroit Pistons.

Znany jest z narzucania swoim zawodnikom stylu gry zespołowej, opierającej się na twardej, fizycznej obronie.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Larry Brown odbył swoje studia na uniwersytecie w Karolinie Północnej, gdzie grał na pozycji rozgrywającego. Pomimo swoich zalet, Larry postrzegany był jako gracz o zbyt niskim wzroście, aby móc rozwinąć się w NBA, z tego powodu dołącza do niższej ligi - NABL. Jednakże, zostaje wybrany do drużyny biorącej udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1964 roku w Tokio.

Brown dołącza do ligi ABA, gdzie występuje w takich zespołach jak: New Orleans Buccaneers (1967-1968), Oakland Oaks (1968-1969), Washington Caps (1969-1970), Virginia Squires (1970-1971) i Denver Rockets (1971-1972). Podczas tego okresu, trzy razy uczestniczył w All-Star Game oraz zdobył tytuł MVP w 1968 roku.

Zostaje trenerem drużyny Denver Nuggets występującej w lidze ABA, z którą trzy razy zdobywa tytuł trenera roku w przeciągu czterech lat.

W roku 1979, opuszcza zespół z Denver i zostaje trenerem drużyny uniwersytetu kalifornijskiego, którą prowadzi przez następne dwa lata. W roku 1981, dołącza do zespołu New Jersey Nets, z którymi również współpracuje przez okres dwóch lat, aby następnie powrócić do NCAA i trenować drużynę z uniwersytetu w Kansas, z którymi zdobywa tytuł w 1988 roku. Powraca następnie do NBA, gdzie prowadzi drużynę Los Angeles Clippers oraz San Antonio Spurs. Jest jednym z nielicznych trenerów, któremu udało się doprowadzić Clippers aż do play-offów.

W latach 1993-1997, trenując zespół Indiana Pacers zapisuje się do historii jako jeden z najlepszych trenerów tej drużyny. Aż dwa razy doprowadził zespół do finałów konferencji. Jednakże, nie udało im się dojść do meczu finałowego.

W 1997 roku, Larry Brown, zostaje trenerem Philadelphia 76ers. W trakcie pierwszego sezonu, polepsza bilans zwycięskich meczów drużyny o 9 wygranych. Natomiast, w kolejnym roku, dzięki Brownowi klub osiąga pierwszy pozytywny bilans w sezonie od 1990 roku.

Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2000 pełni funkcję asystenta trenera drużyny, z którą zdobywa złoty medal, pokonując w finale Francję. Zostaje pierwszą osobą, która była zarazem zawodnikiem oraz trenerem męskiej drużyny koszykarskiej reprezentującej barwy Stanów Zjednoczonych.

Z biegiem lat, klub Sixers staje się coraz lepszy, aby ostatecznie w 2001 roku, dojść do meczu finałowego ligi NBA, podczas którego Brown zdobywa tytuł trenera roku. Jednakże, zespół zostaje pokonany przez Los Angeles Lakers po 5 spotkaniach. Pomimo sezonu obfitującego w sukcesy, pomiędzy Larrym Brownem a zawodnikiem Allenem Iversonem, często dochodziło do sprzeczek. Jeden z najlepszych koszykarzy w NBA często pozwalał sobie na opuszczanie treningów. Wydaje się więc, że to właśnie z tego powodu, trener postanowił zmienić otoczenie.

W trakcie lata 2003 roku, prowadzi narodową drużynę Stanów Zjednoczonych w kwalifikacjach do Igrzysk Olimpijskich. Dzięki takim gwiazdom jak Tim Duncan czy Allen Iverson, zespół łatwo kończy rozgrywki na pierwszym miejscu.

Po sześciu sezonach spędzonych w Filadelfii, 2 czerwca 2003 roku, Larry Brown, zostaje 24 trenerem Detroit Pistons. To właśnie z tą drużyna zdobywa tytuł NBA w 2004 roku konsekwentnie realizując swój styl gry polegający na twardej obronie. Zostaje pierwszym trenerem, który zdobył zarazem tytuł uniwersytecki oraz tytuł NBA.

Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2004 roku prowadząc narodową drużynę, zdobywa brązowy medal.

W 2005 roku, ponownie doprowadza zespół Detroit do finałów NBA. Jednakże, klub przegrywa z San Antonio Spurs po siedmiu ciężkich meczach. Larry Brown zostaje zwolniony przez menadżerów drużyny powołujących się na kłopoty zdrowotne trenera, które były powodem częstych absencji w trakcie sezonu.

Zostaje zaangażowany do współpracy z New York Knicks- zespołem, który właśnie przeżywał kryzys. Mimo tego, dla Browna najważniejsza była możliwość pracy w swoim rodzinnym mieście.

W czerwcu 2006 roku, zostaje zwolniony przez New York Knicks, którzy na jego miejsce angażują Isiaha Thomasa.

Do 2008 roku, zajmuje stanowisko wiceprezydenta drużyny Philadelphia 76ers, po czym zostaje nowym trenerem Charlotte Bobcats.

Nagrody dla zawodnika[edytuj | edytuj kod]

AAU[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrz AAU (1964)[1]
  • 2-krotnie zaliczany do AAU All-American (1964–1965)[1]

ABA[edytuj | edytuj kod]

Rekordy ABA[edytuj | edytuj kod]

  • Lider wszech czasów ABA w średniej asyst (6,67)[6]
  • Lider wszech czasów ABA w średniej asyst w play-off (6,81)[7]
  • Rekordzista ABA w liczbie asyst (506) uzyskanych w trakcie pojedynczego sezonu (1967-68) przez debiutanta
  • Rekordzista ABA w średniej asyst (6,49) uzyskanych w trakcie pojedynczego sezonu (1967/68) przez debiutanta
  • Rekordzista ABA w liczbie asyst (129) uzyskanych w trakcie pojedynczego sezonu (1968) przez debiutanta w play-off
  • Rekordzista ABA w średniej asyst (7,59) uzyskanych w trakcie pojedynczego sezonu (1968) przez debiutanta w play-off

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Nagrody dla trenera[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

  • Brązowy medalista olimpijski 2004[10]

NCAA[edytuj | edytuj kod]

  • 1988 : Mistrz rozgrywek NCAA Division I z drużyną uniwersytecką z Kansas[9]
  • Finalista NCAA Division I (1980)[11]
  • Finalista Turnieju NIT (2014)[12]
  • Trener Roku Dystryktu VII (przez USBWA – 2014)[12]
  • Naismith Coach of the Year (2014)[12]
  • Henry Iba National Coach of the Year (2014)[12]
  • Trener Roku Naismith College (1988)[12]
  • Trener Roku Konferencji Big Eight (1986)[12]

ABA[edytuj | edytuj kod]

  • Finalista ABA (1976)
  • Trzykrotnie wybierany trenerem roku (1973, 1975–1976)[5]

NBA[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja USA[edytuj | edytuj kod]

  • Trener Roku USA Basketball (1999)[9]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 HISTORY OF THE AMATEUR ATHLETIC UNION (ang.). apbr.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  2. 2,0 2,1 remembertheaba.com (ang.). Larry Brown – remembertheaba.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  3. Larry Brown – basketball-reference.com (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  4. Remember the ABA – ABA All-Star Games (1968-1976) (ang.). remembertheaba.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  5. 5,0 5,1 ABA Year-to-Year Postseason Award Winners (ang.). remembertheaba.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  6. NBA & ABA Career Leaders and Records for Assists Per Game (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. NBA & ABA Career Playoff Leaders and Records for Assists Per Game (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  8. Games of the VIIIth Olympiad – 1964 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 Larry Brown – Hall Of Famers (ang.). hoophall.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  10. Games of the XXVIIIth Olympiad – 2004 (ang.). usab.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  11. Six Degrees of Larry Brown (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 12,5 Larry Brown – smumustangs.com (ang.). smumustangs.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  13. Larry Brown – Coach profile (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  14. 14,0 14,1 Sixers CEO Scott O'Neil takes dig at Larry Brown (ang.). csnphilly.com. [dostęp 2 lipca 2014].