Lasówka rudogardła
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Lasówka rudogardła | |
| Setophaga fusca[1] | |
| (Statius Müller, 1776) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Rodzina | lasówki |
| Rodzaj | Setophaga |
| Gatunek | lasówka rudogardła |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Lasówka rudogardła (Setophaga fusca) – gatunek małego ptaka z rodziny lasówek (Parulidae). Występuje we wschodniej części Ameryki Północnej i południowej części Ameryki Południowej.
- Cechy gatunku
- Samica ubarwiona mniej intensywnie niż samiec, który ma rude czoło, gardło i pasek nad okiem przechodzący w żółty. U samiczek czoło w małe, wąskie, czarne kropki. Reszta głowy z wyjątkiem obszaru pod okiem czarna. Gardło bardziej czerwone, pierś pomarańczowa. Brzuch żółty, od obszaru między nogami zaczyna przechodzić w biały, aż po koniec ogona. Po bokach końca ogona czarny pas, po jednym z każdej strony. Boki ciała żółte w czarne kropki. Skrzydła czarne z białymi brzegami lotek i białą plamą z czarnym środkiem na dole. Ogon z wierzchu czarny z rozmytymi, białymi lamówkami. Z góry u nasady skrzydeł widać białe pasy, po jednym z każdej strony. Nogi i dziób czarne, lecz nogi bardziej brązowawe. Młode ptaki są bardziej wyblakłe od samicy.
- Wymiary
- długość ciała: 13 cm
- waga: 10 g
- Biotop
- Bory szpilkowe i mieszane, zimą w koronach drzew, obrzeża lasów i zadrzewienia wtórne.
- Głos
- Wysoki i wznoszący się trel, składający się z dwóch lub trzech części. Jest zakończony tonami brzmiącymi jak "siip siip siip titi ziii".
- Pożywienie
- Zjada owady, głównie gąsienice, łowi je na liściach i gałęziach drzew. Czasami poluje w powietrzu.
- Zachowanie
- Zimą spotykana pojedynczo. Poza okresem lęgowym spotykana w mieszanych stadach, razem żerujących.
- Lęgi
- Wyprowadza jeden lęg. Jest terytorialna. Budulec gniazda to małe gałązki, puch roślinny i porosty, jest wyściełane strzępami kory i drobnymi korzonkami. Buduje je samica, na końcu poziomej gałęzi. Składa 4-5 jaj, sama je wysiaduje. Pisklęta karmią oboje rodzice.
- Podgatunki
- Gatunek monotypowy - nie wyróżnia się podgatunków.
Przypisy
- ↑ Setophaga fusca. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-04-08]
- ↑ Blackburnian Warbler (Dendroica fusca) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-04-08].
- ↑ Setophaga fusca. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 2013-04-08]
Bibliografia [edytuj]
- David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 9788301157333.
