Lasówka rudogardła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lasówka rudogardła
Setophaga fusca[1]
(Statius Müller, 1776)
Lasówka rudogardła
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Rodzina lasówki
Rodzaj Setophaga
Gatunek lasówka rudogardła
Synonimy
  • Motacilla fusca Statius Müller, 1776[2]
  • Dendroica fusca (Statius Müller, 1776)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lasówka rudogardła (Setophaga fusca) – gatunek małego ptaka z rodziny lasówek (Parulidae). Występuje we wschodniej części Ameryki Północnej i południowej części Ameryki Południowej.

Cechy gatunku
Samica ubarwiona mniej intensywnie niż samiec, który ma rude czoło, gardło i pasek nad okiem przechodzący w żółty. U samiczek czoło w małe, wąskie, czarne kropki. Reszta głowy z wyjątkiem obszaru pod okiem czarna. Gardło bardziej czerwone, pierś pomarańczowa. Brzuch żółty, od obszaru między nogami zaczyna przechodzić w biały, aż po koniec ogona. Po bokach końca ogona czarny pas, po jednym z każdej strony. Boki ciała żółte w czarne kropki. Skrzydła czarne z białymi brzegami lotek i białą plamą z czarnym środkiem na dole. Ogon z wierzchu czarny z rozmytymi, białymi lamówkami. Z góry u nasady skrzydeł widać białe pasy, po jednym z każdej strony. Nogi i dziób czarne, lecz nogi bardziej brązowawe. Młode ptaki są bardziej wyblakłe od samicy.
Wymiary
  • długość ciała: 13 cm
  • waga: 10 g
Biotop
Bory szpilkowe i mieszane, zimą w koronach drzew, obrzeża lasów i zadrzewienia wtórne.
Głos
Wysoki i wznoszący się trel, składający się z dwóch lub trzech części. Jest zakończony tonami brzmiącymi jak "siip siip siip titi ziii".
Pożywienie
Zjada owady, głównie gąsienice, łowi je na liściach i gałęziach drzew. Czasami poluje w powietrzu.
Zachowanie
Zimą spotykana pojedynczo. Poza okresem lęgowym spotykana w mieszanych stadach, razem żerujących.
Lęgi
Wyprowadza jeden lęg. Jest terytorialna. Budulec gniazda to małe gałązki, puch roślinny i porosty, jest wyściełane strzępami kory i drobnymi korzonkami. Buduje je samica, na końcu poziomej gałęzi. Składa 4-5 jaj, sama je wysiaduje. Pisklęta karmią oboje rodzice.
Podgatunki
Gatunek monotypowy - nie wyróżnia się podgatunków.

Przypisy

  1. Setophaga fusca. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-04-08]
  2. Blackburnian Warbler (Dendroica fusca) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-04-08].
  3. Setophaga fusca. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2013-04-08]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 9788301157333.