Laseczka tężca
 |
Ten artykuł od 2010-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Laseczka tężca | |
 Laseczka tężca (Clostridum tetani) w barwieniu metodą Moellego |
|
| Systematyka | |
| Królestwo | bakterie |
| Typ | Firmicutes |
| Klasa | Clostridia |
| Rząd | Clostridiales |
| Rodzina | Clostridiaceae |
| Rodzaj | Clostridium |
| Gatunek | Clostridium tetani |
| Nazwa systematyczna | |
| Clostridium tetani | |
Laseczka tężca (łac. Clostridium tetani) – jest to bakteria Gram-dodatnia tworząca przetrwalniki (endospory) umieszczone na końcu komórki, w obrazie mikroskopowym przypominające "pałeczki dobosza". Należy do bezwzględnych beztlenowców (żyją i rozwijają się jedynie w środowisku pozbawionym tlenu atmosferycznego).
Spis treści |
Czynniki chorobotwórcze [edytuj]
W miejscu zakażenia C. tetani wydziela tetanospazminę – silną neurotoksynę która powoduje nagromadzenie się acetylocholiny w płytkach nerwowo-mięśniowych powodując porażenie spastyczne.
Patogeneza [edytuj]
Zakażenie następuje podczas urazów penetrujących skażonych glebą, warunkujących rozwój beztlenowy – drobnoustrój zaczyna wydzielać toksynę, która drogą aksonalną dociera do rdzenia kręgowego, w którym zaburza działanie hamujące neuronów wstawkowych. Okres inkubacji trwa od kilku dni (w przypadku ciężkiego przebiegu choroby) do miesiąca (w przypadku mniej groźnego zakażenia).
Objawy kliniczne [edytuj]
- Tężec miejscowy
- Tężec obejmujący mięśnie głowy związany z zaburzeniem funkcji jednej z gałęzi nerwu twarzowego (VII)
- Tężec uogólniony – najczęstszą postać choroby charakteryzuje skurcz silnych grup mięśni: szczękościsk, uśmiech sardoniczny
Epidemiologia [edytuj]
rezerwuary: koniowate, ścieki, odchody
Leczenie [edytuj]
- chirurgiczne opracowanie rany
- należy podać immunoglobulinę tężcową i antytoksynę tężcową, aby uzyskać bierną, a następnie czynną i długotrwałą odporność
- lekiem z wyboru jest penicylina
- leczenie podtrzymujące: podtrzymanie oddychania, izolacja pacjenta, trzymanie go w miejscu cichym i ciemnym, ponieważ silne bodźce zewnętrzne mogą wywołać napady skurczowe
Profilaktyka [edytuj]
Uodpornienie anatoksyną tężcową po podaniu szczepionki Di-Per-Te.
