Latarnia Morska Gąski
Na mapach:
| Latarnia Morska Gąski | |
Latarnia Morska Gąski |
|
| Kontynent | Europa |
| Państwo | Polska |
| Województwo | zachodniopomorskie |
| Powiat | koszaliński |
| Gmina | Mielno |
| Miejscowość | Gąski |
| Położenie | 54° 14' 34 '' N 15° 52' 22 '' E |
| Rok budowy | 1878 |
| Wysokość wieży | 49,80 m |
| Wysokość światła | 51,10 m n.p.m. |
| Zasięg światła | 23,50 Mm |
| Charakterystyka światła | Przerywane grupowe Okres: 15,00 s Światło: 2,50 s Przerwa: 1,20 s Światło: 2,50 s Przerwa: 1,20 s Światło: 6,40 s Przerwa: 1,20 s |
| Administrator | Urząd Morski w Słupsku |
| Udostępniona do zwiedzania | Tak |
| Polskie latarnie morskie | |
Latarnia Morska Gąski – latarnia morska na Wybrzeże Słowińskim, nad Morzem Bałtyckim, położona w woj. zachodniopomorskim, powiecie koszalińskim, gminie Mielno, we wsi Gąski .
Latarnia znajduje się pomiędzy Latarnią Morską w Kołobrzegu (około 22 km na zachód), a Latarnią Morską w Darłowie (około 40 km na wschód).
Spis treści |
[edytuj] Informacje ogólne
Latarnia jest administrowana przez Urząd Morski w Słupsku i jest udostępniona do zwiedzania.
Latarnia Gąski jest uznawana za miejsce graniczne Zatoki Pomorskiej. Obszar morski na wschód od latarni należy do właściwego Basenu Bornholmskiego (Niecki Wschodniobornholmskiej), a na zachód do Zatoki Pomorskiej.
Zespół latarni morskiej, obejmujący latarnię, dom latarników, stodołę, budynek inwentarski, ogrodzenie oraz mur zostały wpisane do rejestru zabytków[1].
Znajduje się tu 1 z 11 stacji brzegowych na polskim wybrzeżu systemu AIS-PL projektu HELCOM, który umożliwia automatyczne monitorowanie ruchu statków w strefie przybrzeżnej. Antena stacji w Gąskach ma wysokość 50 m[2].
[edytuj] Dane techniczne
| Ta sekcja od 2010-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
- Wysokość wieży: 49,80 m
- Wysokość światła: 51,10 m n.p.m.
- Zasięg światła: 23,50 Mm (43,522 km)
- Charakterystyka światła: Przerywane grupowe
- Okres: 15,0 s
- Przerwa: 1,2 s
- Światło: 2,5 s
- Przerwa: 1,2 s
- Światło: 2,5 s
- Przerwa: 1,2 s
- Światło: 6,4 s
[edytuj] Historia
Latarnię zbudowano w latach 1876-1878[3]. Warty uwagi jest fakt, że materiały do jej budowy dowożono statkami i wyładowywano na specjalnie postawionym pomoście. Pod kopułą w latarni umieszczono pierwotnie naftowy aparat Fresnela. Według dokumentacji z roku 1927 w laternie zainstalowana została optyka zasilana energią elektryczną i urządzenie przesłonowe, regulowane mechanizmem zegarowym z wahadłem dla utrzymania charakterystyki światła. Ponownie uruchomiono ją po II wojnie światowej, w 1948 roku. Obecnie w laternie umieszczona jest soczewka pierścieniowo-bębnowa z 1500 W żarówką.
[edytuj] Turystyka
W pobliżu latarni znajduje się węzeł znakowanych szlaków turystycznych:
Szlaki piesze:
Szlaki rowerowe:
[edytuj] Ciekawostki
Latarnia została przedstawiona na polskim znaczku pocztowym o numerze katalogowym 4094, wydanym przez Pocztę Polską w obiegu od 29 maja 2006 roku.
Przypisy
- ↑ Zachodniopomorski rejestr KOBiDZ, nr rej. A-363 z 14.08.2008
- ↑ Marek Dziewicki, Marcin Waraksa: Status AIS – PL. Urząd Morski w Gdyni.
- ↑ Marian Czerner: Latarnie polskiego wybrzeża. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1986, s. 128-130. ISBN 83-210-0602-7.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
- Latarnia na stronie Polskie Latarnie
|
|||||||||||||||||