Latarnia czarnoksięska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy urządzenia. Zobacz też: tytuł powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego.
Latarnia magiczna, Muzeum Zamkowe Aulendorf
Zasada działania. Rycina z encyklopedii Meyers Konversations

Latarnia czarnoksięska, latarnia magiczna, z łac. również laterna magica – najprostszy aparat projekcyjny rzutujący obraz ze szklanych przeźroczy. Składał się on z soczewki (często tylko samego szkła z namalowanym obrazem) oraz źródła światła.

Za jego wynalazcę uznaje się jezuitę Athanasiusa Kirchera, który opisał ją w książce Ars Magna Lucis et Umbrae (Wielka sztuka światła i cienia) z 1671 roku. Miał ją skonstruować około roku 1645, udoskonalając wynalazek Giambattista della Porta z końca XVI wieku.

Latarnia czarnoksięska została udoskonalona przez E. G. Robertsona, który do urządzenia dodał mechanizm regulacji ostrości. Samo urządzenie zostało opatentowane w USA w 1870 roku przez Henry'go R. Heyla z Filadelfii.

Aparat ten można uznać za prototyp:

Inne znaczenia[edytuj | edytuj kod]

Latarnia czarnoksięska to także tytuł książek:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]