Latawiec złotogrzbiety
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Latawiec złotogrzbiety | |
| Diphyllodes magnificus[1] | |
| (J. R. Forster, 1781) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | cudowronki |
| Rodzaj | Diphyllodes |
| Gatunek | latawiec złotogrzbiety |
| Synonimy | |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Latawiec złotogrzbiety (Diphyllodes magnificus) – gatunek ptaka z rodziny cudowronek (Paradisaeidae). Wyróżniono trzy podgatunki D. magnificus[4][2]:
- D. magnificus magnificus – północno-zachodnia Nowa Gwinea i Salawati.
- D. magnificus chrysopterus – zachodnia i środkowa Nowa Gwinea i Yapen.
- D. magnificus hunsteini – wschodnia Nowa Gwinea.
- Morfologia
- Długość ciała 18 cm. Samiec mały i krępy, ze złotym płaszczem na wierzchu ciała. Dziób i kreska nad okiem niebieskie, w krótkim ogonie dwie sterówki, długie i cienkie, zawijające się. Samica brązowa, od spodu prążkowana; dziób, nogi oraz naga skóra za okiem niebieskie. Samiec śpiewa z przygotowanego i uprzątniętego miejsca w zaroślach. Przy samicy tokuje strosząc pióra na szyi i tańcząc, czasami wspina się niewysoko na pnie. Jego pożywienie stanowią głównie owoce, w tym gałka muszkatołowa.
- Zasięg, środowisko
- Zalesione wzgórza, niższe zbocza w Nowej Gwinei oraz na sąsiednich wyspach.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Cicinnurus magnificus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 15 lipca2012]
- ↑ 2,0 2,1 Magnificent Bird-of-paradise (Cicinnurus magnificus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 15 lipca 2012].
- ↑ 3,0 3,1 Cicinnurus magnificus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 15 lipca 2012]
- ↑ Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Paradisaeidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 15 lipca 2012].
Bibliografia [edytuj]
- Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
