Lathyrus aphaca
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lathyrus aphaca (L.) (brak polskiej nazwy) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych. Występuje w zachodniej, środkowej i południowej Europie, w Azji, Afryce Północnej i Makaronezji[2]. W Polsce występuje tylko jako przejściowo zawleczony, efemerofit[3].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Podnosząca się lub pnąca o długości do 50 cm, sinozielona, naga.
- Liście
- Zredukowane do samych wąsów o długości 3 – 6 cm, przylistki oszczepowate przy nasadzie, jajowate lub sercowate o długości do 4 cm.
- Kwiaty
- Jasnożółte, pojedyncze, czasami podwójne o długości 1 – 1,5 cm.
- Owoce
- Nagi strąk o długości 2 – 3,5 cm.
[edytuj] Biologia i ekologia
Roślina jednoroczna. Siedlisko: uprawy zbóż, miejsca ciepłe i suche na podłożu gliniastym. Kwitnie od maja do lipca.
[edytuj] Synonimy
Gatunek ten posiada wiele synonimów nazwy łacińskiej: Aphaca marmorata Alef., Lathyrus affinis Guss., L. aphaca var. affinis (Guss.) Arcang., L. aphaca var. biflorus Post, L. aphaca var. floribundus (Velen.) K. Malý, L. aphaca var. modestus P. H. Davis, L. aphaca var. pseudoaphaca (Boiss.) P. H. Davis, L. floribundus Velen., L. Boiss. & Blanche, L. Boiss.
[edytuj] Bibliografia
- Bertram Münker: Kwiaty polne i leśne. Warszawa: Świat Książki, 1998. ISBN 83-7129-756-4.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-22].
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.
