Latina sine flexione

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Latina sine flexione
Obszar (cały świat)
Liczba mówiących  ??
Ranking  ?
Klasyfikacja genetyczna Języki sztuczne
*Latina sine flexione
Pismo łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy -
ISO 639-2 art
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Latina sine flexione (łac. łacina bez fleksji; interlingua; nazwa oryginalna Latino sine Flexione) - sztuczny język opracowany w latach 1903-04 przez włoskiego matematyka Giuseppe Peano.

Język powstał w oparciu o łacinę - Peano przyjął wyrazy z klasycznej łaciny i każdy wyraz, który istniał przynajmniej w dwóch językach pochodzenia łacińskiego, dzięki czemu nie musiał stosować form opisowych, które sprawiają kłopot w łacinie. Współcześnie używany w niektórych publikacjach międzynarodowych, m.in. przez astronomów.

Przykładowy tekst[edytuj | edytuj kod]

Latino es lingua internationale in occidente de Europa ab tempore de imperio romano, per toto medio aevo, et in scientia usque ultimo seculo. Seculo vigesimo es primo que non habe lingua commune. Hodie quasi omne auctore scribe in proprio lingua nationale, id es in plure lingua neo-latino, in plure germanico, in plure slavo, in nipponico et alio. Tale multitudine de linguas in labores de interesse commune ad toto humanitate constitute magno obstaculo ad progressu.

Tłumaczenie: Łacina jest językiem międzynarodowym na zachodzie Europy [w Europie Zachodniej] od czasów imperium rzymskiego, przez całe średniowiecze, a w nauce aż do ostatniego [ubiegłego] wieku. Wiek dwudziesty jest pierwszy, który nie ma wspólnego języka. Dziś prawie wszyscy autorzy piszą we własnych językach narodowych, to jest w wielu językach neo-łacińskich [romańskich], wielu germańskich, wielu słowiańskich, japońskim i innych. Taka mnogość języków w pracach o [wspólnym] znaczeniu dla całej ludzkości stanowi dużą przeszkodę dla postępu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]