Latopis Ipatijewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Latopis ipatiewski – jeden ze średniowiecznych zwodów (kodeksów) latopisarskich, powstałych na Rusi.

Pochodzi z początku XV w. (ścisła data nie jest znana), był sporządzony prawdopodobnie w Pskowie, ale stanowił kopię niezachowanego zwodu południoworuskiego z końca XIII w.[1] Swoją nazwę zawdzięcza miejscu znalezienia – Nikołaj Karamzin odnalazł wersję z XV w. w klasztorze św. Hipacego pod Kostromą – nazywa się go również hipackim.

W Odpisie Ipatiewskim zawarte są następujące kroniki staroruskie:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. F. Sielicki, Polsko-ruskie stosunki kulturalne do końca XV wieku, Wrocław 1997, s. 133.
  2. Tamże, s. 83.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]