Latyfundium
Latyfundium (w liczbie mnogiej latyfundia) – dawniej ogromna posiadłość ziemska należąca do określonej osoby, jej rodu czy kościoła - zwłaszcza w starożytnym Rzymie i średniowieczu. Warto wspomnieć, iż latyfundia występują obecnie głównie w Ameryce Południowej, w takich krajach, jak Brazylia, czy Argentyna i są nastawione praktycznie na hodowlę.
Pierwsze latyfundia powstały na terenie Italii od III w p.n.e., w wyniku łączenia dzierżaw gruntów publicznych, skupowania lub zagarniania za długi ziem drobnych rolników oraz nabywania za bezcen ziem ludzi proskrybowanych. Podstawą ich rozwoju była praca kolonów, często zatrudniano w nich także niewolników.
W 133-123 p.n.e. Tyberiusz Grakchus i Gajusz Grakchus (trybunowie plebejscy) próbowali wprowadzić reformę rolną, która miała polegać na rozparcelowaniu latyfundiów. Reforma nie powiodła się.
W dawnej Polsce latyfundiami określano rozległe posiadłości ziemskie należące najczęściej do kościoła lub rodów magnackich. Powstały one w średniowieczu i do XVIII wieku stanowiły o znaczeniu gospodarczym i politycznym właścicieli. Po rozbiorach Polski uległy znacznemu ograniczeniu i zaczęły tracić na znaczeniu.
