Laurel Clark

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Laurel Clark
{{{nazwa}}}
Data i miejsce urodzenia 1 marca 1961
Ames
Data i miejsce śmierci 1 lutego 2003
zginęła nad Teksasem
w katastrofie promu Columbia
Narodowość amerykańska
Funkcja specjalista misji
Czas spędzony w kosmosie 15 dni 22 godziny 20 minut
i 22 sekundy
Misje STS-107
Emblematy załóg STS-107
Stopień US Navy O6 infobox.svg komandor United States Navy
Inny zawód lekarz
Odznaczenia
Naval Astronaut Wings Navy Diving Medical Officer Insignia Submarine Medical Insignia
Defense Distinguished Service Medal  (Stany Zjednoczone)
Award-star-gold-3d.png
Award-star-gold-3d.png
Medal Pochwalny Marynarki Wojennej - trzykrotnie (Stany Zjednoczone)
National Defense Service Medal Overseas Service Ribbon Congressional Space Medal of Honor (Stany Zjednoczone) NASA Distinguished Service Medal NASA Space Flight Medal
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Laurel Clark podczas przygotowań do misji STS-107

Laurel Blair Clark, z d. Salton (ur. 1 marca 1961 w Ames, zginęła 1 lutego 2003 podczas powrotu na Ziemię wahadłowca Columbia) – amerykańska astronautka, lekarz, komandor United States Navy. Krótkofalowiec, posiadała znak KC5ZSU.

Wykształcenie i służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1979 – ukończyła William Horlick High School w Racine w stanie Wisconsin.
  • 1983 – uzyskała licencjat z zoologii na University of Wisconsin-Madison.
  • 1987–1988 – na tej samej uczelni po ukończeniu studiów medycznych otrzymała tytuł lekarza. Jeszcze podczas studiów, w marcu 1987, odbyła szkolenie w Zakładzie Medycyny Podwodnej (Diving Medicine Departament) należącym do Eksperymentalnej Jednostki Nurków Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (United States Navy Experimental Diving Unit). W 1988 ukończyła roczne studia podyplomowe z zakresu pediatrii w National Naval Medical Center w Bethesda.
  • 1989–1991 – w 1989 odbyła szkolenie specjalistyczne w zakresie medycyny podwodnej (m.in. dla oficerów medycznych-nurków) w Naval Undersea Medical Institute w Groton oraz Naval Diving and Salvage Training Center w Panama City na Florydzie. Następnie rozpoczęła czynną służbę wojskową, otrzymując powołanie na funkcję szefa Oddziału Medycznego 14. eskadry okrętów podwodnych (Submarine Squadron 14 Medical Department Head) w Holy Loch w Szkocji. W tym czasie także schodziła pod wodę wraz z płetwonurkami z US Navy oraz SEALs, uczestnicząc w akcjach podejmowania chorych lub poszkodowanych z jednostek podwodnych.
  • 1991–1996 – w 1991 przeszła półroczne szkolenie specjalistyczne w Instytucie Medycyny Lotniczej Marynarki Wojennej (Naval Aerospace Medical Institute) w Pensacola, otrzymując status lotniczego lekarza marynarki wojennej (flight surgeon) i w tym charakterze otrzymała przydział do 211. morskiej eskadry szturmowej (Marine Attack Squadron 211), wyposażonej w samoloty AV-8B Harrier II i stacjonującej w bazie w Yumie. Później w ramach tego samego zgrupowania lotniczego awansowała na funkcję szefa lekarzy 13. morskiej grupy lotniczej (Marine Aircraft Group 13). Następnie – do czasu przejścia do NASA – służyła w 86. eskadrze szkolnej (Training Squadron 86) w bazie Pensacola na Florydzie.

Praca w NASA i kariera astronautki[edytuj | edytuj kod]

  • 1996–2000 – 1 maja 1996 została zakwalifikowana do szesnastej grupy astronautów NASA, a w sierpniu rozpoczęła zajęcia w Centrum Lotów Kosmicznych im. Lyndona B. Johnsona (JSC) w Houston. Po zakończeniu dwuletniego szkolenia podstawowego uzyskała uprawnienia specjalisty misji. Od 1997 do 2000 pracowała w dziale ds. przestrzeni ładunkowej i mieszkalnej wahadłowca (Payloads/Habitability Branch) w Biurze Astronautów NASA. 28 września 2000 została powołana do załogi STS-107 w charakterze specjalisty misji.
  • 2003 – 16 stycznia poleciała w kosmos na pokładzie wahadłowca Columbia, którym dowodził Rick Husband. Załogę wyprawy STS-107 tworzyli ponadto: William McCool – pilot wahadłowca oraz David Brown, Michael Anderson, Kalpana Chawla i astronauta izraelski Ilan Ramon – specjaliści misji. Podczas blisko szesnastodniowej misji astronauci przeprowadzili 82 eksperymenty biologiczne, geofizyczne, technologiczne i fizyczne. 1 lutego podczas powrotu Columbii na Ziemię wahadłowiec rozpadł się w powietrzu. Śmierć ponieśli wszyscy uczestnicy lotu. Clark została pochowana na Cmentarzu Narodowym w Arlington, podobnie jak jej dwóch kolegów z załogi – David Brown i Michael Anderson.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Laurel była żoną Jonathana Clarka, lekarza lotniczego pracującego w NASA. Owocem ich związku jest syn – Iain.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Dane lotu[edytuj | edytuj kod]

Lot kosmiczny, w którym uczestniczyła Laurel B. Clark
Data startu Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
16 stycznia 2003
1 lutego 2003
Podczas powrotu na Ziemię wahadłowiec wskutek katastrofy uległ zniszczeniu
STS-107
Columbia F-28
Specjalista misji (MS-4)
15 dni 22 godziny 20 minut i 22 sekundy[1]
Czas spędzony w kosmosie — 15 dni 22 godziny 20 minut i 22 sekundy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. NASA: Podsumowanie misji STS-107 (ang.). [dostęp 2011-02-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]