Laurence Olivier

Laurence Olivier
Laurence Olivier (1939)
Prawdziwe nazwisko	Laurence Kerr Olivier
Data i miejsce urodzenia	22 maja 1907 Dorking
Data i miejsce śmierci	11 lipca 1989 Steyning
Nagrody Nagroda Akademii Filmowej Oscar Honorowy 1979 Najlepszy aktor pierwszoplanowy 1948 Hamlet Najlepszy film 1948 Hamlet Oscar Honorowy 1947 Henryk V Złoty Glob Nagroda im. Cecila B. DeMille'a 1983 Najlepszy aktor drugoplanowy 1976 Maratończyk Najlepszy aktor w filmie dramatycznym 1948 Hamlet Nagroda BAFTA Nagroda Honorowa 1977 Najlepszy aktor drugoplanowy 1969 Oh! Co za urocza wojenka Najlepszy aktor brytyjski 1955 Ryszard III Nagroda Emmy Najlepszy aktor 1960, 1973, 1975, 1984 Najlepszy aktor drugoplanowy 1982 Złota Malina Najgorszy aktor 1982 Inchon Nagroda na MFF w Berlinie Srebrny Niedźwiedź 1955 Ryszard III
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa
Profil w bazie IMDb
Profil w bazie Filmweb.pl
Profil w bazie Stopklatka.pl

Laurence Kerr Olivier, Baron Olivier (ur. 22 maja 1907 w Dorking, hrabstwo Surrey, zm. 11 lipca 1989 w Steyning, hrabstwo West Sussex) – angielski aktor światowej sławy za role bohaterów szekspirowskich w teatrze i filmie, reżyser teatralny, producent.

W 1949 nagrodzony dwukrotnie Oscarem za film Hamlet w kat. "najlepszy film" i "najlepsza rola męska", a w 1978 Oscarem honorowym za całokształt pracy aktorskiej.

Wieloletni dyrektor Teatru Narodowego w Londynie określany często, jako największy aktor szekspirowski epoki (za osiągnięcia teatralne Elżbieta II nadała mu tytuł "Sir"), z którego odszedł w 1968 po odmowie zarządu teatru wystawienia sztuki Soldaten Rolfa Hochhutha sugerującej, że Winston Churchill zaaranżował śmierć gen. Sikorskiego nad Gibraltarem.

Jeden z pretendentów do roli Vito Corleone w Ojcu chrzestnym, której przyjęcia odmówił z powodów zdrowotnych i ostatecznie przyjął ją Marlon Brando.

Wystąpił w ponad 100 filmach, z których wiele mogło poszczycić się wysokimi notacjami w zestawieniach amerykańskiego box office'u.

Był trzykrotnie żonaty: z Jill Esmond (mieli syna Tarquina; rozwiedli się w 1940), z Vivien Leigh (rozwiedli się w 1960) oraz do swojej śmierci z Joan Plowright (mieli 3 dzieci).

Był biseksualistą.