Laurisilva
| Lasy wawrzynowe Maderya |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Kraj | |
| Typ | przyrodnicze |
| Spełniane kryterium | IX, X |
| Charakterystyka | #934 |
| Regionb | Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1999 na 23. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Laurisilva (także: Laurissilva) – lasy wawrzynowe, rozpowszechnione przede wszystkim na kanaryjskich wyspach La Gomera, La Palma, Gran Canaria i Teneryfa oraz na należącej do Portugalii wyspie Madera i w archipelagu Azorów. Część ich obszaru - Park Narodowy Garajonay na wyspie La Gomera i lasy wawrzynowe Madery – wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Na Maderze lasy te zajmują około 20% powierzchni lądu.
[edytuj] Roślinność
W lasach wawrzynowych występują gatunki roślin strefy zwrotnikowej, które w klimatycznie cieplejszym trzeciorzędzie zadomowione były także w Europie i całym basenie Morza Śródziemnego (Europa Południowa, Afryka Północna, Bliski Wschód). Podczas gdy w Europie i Azji gatunki te wymarły w epoce lodowcowej, zdołały się one częściowo utrzymać na Wyspach Kanaryjskich, Maderze i Azorach. Nie odzwierciedlają one już jednak trzeciorzędowych ekosystemów lasów wawrzynowych Europy i Bliskiego Wschodu, które charakteryzowały się większą różnorodnością gatunków roślin i zwierząt.
Do charakterystycznych przedstawicieli flory zaliczają się drzewa wawrzynowe (ich czarne owoce w kształcie oliwek stanowią znaczny udział pożywienia gołębia maderskiego), a także Apollonias barbujana, wrzosiec drzewiasty, ostrokrzew kanaryjski i Sambucus lanceolata. W poszyciu dominują paprocie, zwłaszcza z gatunku Woodwardia radicans. Licznie występuje także glistnik jaskółcze ziele, fiołek wonny i fiołek Rivina.