Laurowiśnia wschodnia
| Laurowiśnia wschodnia | |
|---|---|
 Kwitnąca laurowiśnia wschodnia
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | różowce |
| Rodzina | różowate |
| Rodzaj | Prunus |
| Gatunek | laurowiśnia wschodnia |
| Nazwa systematyczna | |
| Prunus laurocerasus L. Sp. pl. 1:474. 1753 |
|
| Synonimy | |
|
Laurocerasus officinalis Roem. |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Laurowiśnia wschodnia (laurośliwa wschodnia, wawrzynośliwa, śliwa wawrzynolistna) Prunus laurocerasus L. — gatunek rośliny wieloletniej z rodziny różowatych. Pochodzi z Półwyspu Bałkańskiego, Kaukazu i Azji Mniejszej[2]. W Polsce jest uprawiana.
Spis treści |
Systematyka[edytuj]
- Wg systemu APG II[1] i systemu Reveala[3] należy do rodzaju Prunus (Prunus laurocerasus L.)
- Wg Krytycznej listy roślin naczyniowych Polski[4] należy do odrębnego rodzaju laurowiśnia (Laurocerasus officinalis Roem.)
Morfologia[edytuj]
- Pień
- Drzewo lub krzew o wysokości do 6 m.
- Liście
- Zimotrwałe, eliptyczne, całobrzegie i skórzaste. Na górnej stronie są błyszczące i ciemnozielone (przypominają liście laurowe i stąd pochodzi nazwa laurowiśnia).
- Kwiaty
- Drobne, białe, delikatne, pachnące, zebrane we wzniesione grona. Mają 5-działkowy kielich, 5-płatkową koronę, 1 słupek i liczne pręciki. Kwitnie w maju[2].
- Owoc
- Czarny pestkowiec. U nas owoce zawiązują się rzadko[5]. Bardzo cenna jest otrzymana w Niemczech odmiana 'Otto Luyken'. Ma wyjątkowo dekoracyjne kwiatostany.
Zastosowanie[edytuj]
Roślina ozdobna. Dość rzadko u nas uprawiana, zapewne z powodu niewystarczającej odporności na silne mrozy. Ma wyjątkowo dekoracyjne, ciemnozielone liście. Wyglądają one bardzo efektownie zwłaszcza jesienią, gdyż utrzymują się bardzo długo na drzewie, w czasie, gdy inne rośliny już zrzucają swoje liście[5].
Uprawa[edytuj]
Wymaga żyznej i wilgotnej gleby z dużą zawartością wapnia oraz stanowiska osłoniętego od wiatru. Jest odporna na zanieczyszczenia powietrza. Może rosnąć zarówno w słońcu, jak i w zacienieniu. Podczas mroźnych zim zdarza się, że przemarza, nie trzeba jej wtedy jednak usuwać. Wystarczy przyciąć przy ziemi obumarłe pędy, a szybko wypuści nowe[5].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-23].
- ↑ 2,0 2,1 Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
- ↑ Reveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, University of Maryland, 1999 Systematyka rodzaju Prunus i wg Reveala
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
