Lawrence Bittaker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lawrence Sigmund Bittaker (ur. 27 września 1940 w Pittsburghu) i Roy Lewis Norris (ur. 2 lutego 1948 w Greeley)− to dwaj amerykańscy seryjni mordercy i gwałciciele, znani jako Zabójcy z narzędziami, którzy wspólnie dopuścili się porwań, gwałtów, tortur i morderstw pięciu nastoletnich dziewcząt od 24 czerwca do 31 października 1979 roku w południowej Kalifornii.

Zdaniem byłego agenta specjalnego FBI Johna E. Douglasa, Bittaker jest najbardziej niepokojącym przypadkiem, z jakim zetknął się podczas swojej wieloletniej pracy w charakterze profilera kryminalnego. 24 marca 1981 roku Bittaker został skazany na karę śmierci za pięć morderstw i obecnie przebywa w bloku śmierci więzienia stanowego San Quentin, gdzie oczekuje na wykonanie wyroku. Norris natomiast przyjął ugodę z prokuratorem, zgodnie z którą zgodził się zeznawać na procesie przeciwko Bittakerowi i dzięki temu 7 maja 1980 roku został skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności z możliwością ubiegania się o zwolnienie warunkowe po odbyciu 30 lat kary. Obecnie przebywa w więzieniu stanowym Pelican Bay.

Bittaker i Norris zyskali przydomek Zabójcy z narzędziami, ponieważ do torturowania i mordowania ofiar używali zwykłych narzędzi, takich jak m.in. obcęgi, młotek, śrubokręt, szpikulec do lodu czy kombinerki.

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Lawrence Bittaker[edytuj | edytuj kod]

Lawrence Sigmund Bittaker przyszedł na świat 27 września 1940 roku w Pittsburghu, w stanie Pensylwania, jako niechciane dziecko pary, która postanowiła nie mieć dzieci. Tuż po narodzinach biologiczna matka umieściła Larry'ego w sierocińcu i niedługo potem został adoptowany przez państwo Bittakerów. Przybrany ojciec Larry'ego pracował w fabrykach produkujących samoloty i praca ta wiązała się z częstymi przeprowadzkami po kraju w dzieciństwie chłopaka.

W wieku 12 lat Larry po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę policji, gdy został zatrzymany za kradzież w sklepie. W ciągu następnych czterech lat był kilkakrotnie zatrzymywany za kradzieże w sklepach, a także za różne inne drobne przestępstwa i w wyniku tego trafił do kartoteki policyjnej.

Pomimo wysokiego IQ wynoszącego 138 punktów, Bittaker uważał naukę za żmudne doświadczenie i rzucił szkołę w 1957 roku. W tamtym czasie mieszkał z przybranymi rodzicami w Kalifornii. Wkrótce potem został aresztowany za kradzież samochodu, ucieczkę z miejsca wypadku i uchylanie się od zatrzymania przez policję. Za te przestępstwa trafił do domu poprawczego California Youth Authority, w którym pozostawał, aż do ukończenia 18. roku życia.

Roy Norris[edytuj | edytuj kod]

Roy Lewis Norris urodził się 2 lutego 1948 roku w Greeley, w stanie Kolorado. Został poczęty z nieprawego łoża i jego rodzice pobrali się dopiero później, aby uniknąć w tamtym czasie społecznego ostracyzmu ze względu na fakt posiadania nieślubnego dziecka.

Dziadek Norrisa inwestował w nieruchomości, ojciec Roya pracował na złomowisku, a jego matka była gospodynią domową, która cierpiała z powodu uzależnienia od narkotyków. Roy od czasu do czasu mieszkał ze swoimi biologicznymi rodzicami, ale większość swojego dzieciństwa i wieku dojrzewania spędził w rodzinach zastępczych na terenie stanu Kolorado.

Podczas pobytów w rodzinach zastępczych doświadczał tam bardzo poważnego zaniedbania; często nie miał u nich co jeść, ani też co na siebie włożyć. Twierdził również, że był ofiarą molestowania seksualnego, gdy przebywał pod opieką latynoskiej rodziny. Później wyrażał rasistowskie poglądy na temat wszystkich latynosów.

Mając szesnaście lat Norris, który mieszkał wtedy z biologicznymi rodzicami, odwiedził swoją młodą krewną i zaproponował jej seks, ale ona oburzona jego zachowaniem wyrzuciła go ze swojego domu. Ojciec Norrisa został poinformowany o tym incydencie i zagroził, że pobije za to swojego syna. W odpowiedzi na to, Roy ukradł samochód ojca i pojechał nim w Góry Skaliste, gdzie bezskutecznie próbował popełnić samobójstwo poprzez wstrzyknięcie sobie powietrza do żył. Wkrótce potem został zatrzymany jako uciekinier z domu i wrócił do swoich rodziców. Kiedy wrócił wtedy do nich, rodzice poinformowali go, że zarówno on, jak i jego młodsza siostra byli niechcianymi dziećmi.

Rok później Norris rzucił szkołę i zaciągnął się do służby w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych. W latach 1965-69 Roy stacjonował w bazie lotnictwa marynarki wojennej w San Diego w Kalifornii, skąd został wysłany na wojnę w Wietnamie. Podczas czterech miesięcy tam spędzonych, nie brał jednak udziału w żadnej bitwie. Wrócił do Stanów Zjednoczonych jeszcze tego samego roku.

W trakcie służby w Wietnamie, Norris eksperymentował zarówno z heroiną, jak i marihuaną. Mimo, że nie był uzależniony od heroiny, to jednak lubił zażywać marihuanę.

Pierwsze przestępstwa[edytuj | edytuj kod]

Bittaker[edytuj | edytuj kod]

Kilka dni po wyjściu na zwolnienie warunkowe z California Youth Authority, Bittaker został aresztowany przez policję za przejazd skradzionym samochodem przez granicę stanu. W sierpniu 1959 roku Larry został skazany za to na 18 miesięcy pozbawienia wolności, które odbywał w zakładzie poprawczym w Oklahomie. Stamtąd przeniesiono go po jakimś czasie do centrum medycznego dla więźniów federalnych w Springfield, w stanie Missouri, gdzie odbył resztę wyroku.

W 1960 roku Bittaker wyszedł na wolność i wkrótce potem znów powrócił na drogę przestępczą. Po kilku miesiącach od opuszczenia murów zakładu karnego został zatrzymany w Los Angeles za rozbój i w maju 1961 roku skazany na 15 lat więzienia. Podczas pobytu za kratkami psychiatra stwierdził, że ma on manipulacyjny charakter. Lekarz zauważył również, że Bittaker skrywa głęboko w sobie wrogość do społeczeństwa.

Po odbyciu dwóch lat z zasądzonego wyroku, Bittaker wyszedł na zwolnienie warunkowe w 1963 roku. W październiku 1964 roku trafił ponownie za kratki za naruszenie zasad zwolnienia warunkowego. W 1966 roku Larry został zbadany przez dwóch niezależnych od siebie psychiatrów, którzy orzekli zgodnie, że ma psychotyczną osobowość i jest manipulatorem. Jednemu z tych dwu psychiatrów, Bittaker zdradził, że dokonywanie przez niego przestępstw sprawia, że czuje się ważny. Bittakerowi przepisano wtedy leki anty-psychotyczne. W czerwcu 1967 roku ponownie wrócił na łono społeczeństwa.

Miesiąc później, w lipcu 1967 roku po raz kolejny został aresztowany za kradzież samochodu i ucieczkę z miejsca wypadku, za które skazano go na pięć lat więzienia. Wyszedł jednak na wolność w kwietniu 1970 roku. W marcu 1971 roku ponownie aresztowano go za włamanie. Ze względu na powtarzające się przypadki łamania zasad zwolnienia warunkowego, tym razem skazano go na karę od sześciu miesięcy do 15 lat więzienia. Trzy lata później znów opuścił zakład karny na zasadzie zwolnienia warunkowego.

W 1974 roku Bittaker został aresztowany za usiłowanie zabójstwa pracownika supermarketu, Gary'ego Louie, który przyłapał go na kradzieży steku. Dogonił następnie Larry'ego na parkingu przed sklepem i zażądał zwrotu skradzionego towaru. W odpowiedzi Bittaker ranił pracownika supermarketu nożem w klatkę piersiową, kilka centymetrów od serca i próbował uciec z miejsca przestępstwa, ale został zatrzymany przez dwóch innych pracowników supermarketu.

Gary Louie przeżył atak, a Bittaker został skazany za usiłowanie zabójstwa i trafił za to do zakładu karnego dla mężczyzn California Men's Colony w San Luis Obispo.

Norris[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1969 roku Norris został aresztowany za próbę wtargnięcia siłą do samochodu pewnej kobiety z zamiarem jej zgwałcenia. Trzy miesiące później, w lutym 1970 roku Norris próbował włamać się do domu samotnej kobiety, ale kobieta wcześniej zadzwoniła na policję i funkcjonariusze zdołali aresztować go w porę, zanim mógłby zrobić jej krzywdę.

Kilka miesięcy później wojskowi psycholodzy wykryli u niego poważne zaburzenia psychicznie i marynarka wojenna z tego powodu zwolniła go z dalszej służby.

W maju 1970 roku Norris zaatakował studentkę na terenie kampusu San Diego State University. Przewrócił ją na ziemię, a potem uderzył kilka razy jej głową o chodnik. Wkrótce potem został za to skazany na pięć lat pobytu w szpitalu stanowym Atascadero.

W 1975 roku został zwolniony ze szpitala, po ocenie lekarzy, że nie stanowi już zagrożenia dla innych. Zaledwie trzy miesiące po wyjściu na wolność zbliżył się do 27-letniej kobiety idącej do domu z restauracji w Redondo Beach i zaproponował jej przejażdżkę na swoim motorze. Gdy mu odmówiła, Norris zaparkował swój motocykl, chwycił kobietę za chustkę, którą miała owiniętą wokół szyi i zaciągnął ją w pobliskie krzaki. Obawiając się o swoje życie kobieta nie stawiała mu żadnego oporu, kiedy ją tam gwałcił.

Chociaż poszkodowana kobieta zgłosiła od razu gwałt na policję, to jednak funkcjonariusze mieli problemy ze znalezieniem sprawcy. Miesiąc później zgwałcona kobieta zauważyła swojego oprawcę jadącego przez miasto na motocyklu i zapamiętała jego numer rejestracyjny. Norris został aresztowany za gwałt i skazany rok później na karę więzienia, po czym wysłano go do zakładu karnego dla mężczyzn California Men's Colony w San Luis Obispo. Podczas odsiadki w tym więzieniu Norris spotkał i zaprzyjaźnił się z Lawrence'em Bittakerem.

Znajomość[edytuj | edytuj kod]

Bittaker i Norris zapoznali się ze sobą w 1977 roku, rok po przybyciu Norrisa do tej placówki. Na początku ich znajomość miała dość luźny charakter. Według późniejszych zeznań Norrisa, Bittaker uratował go dwa razy przed atakami ze strony innych współwięźniów, którzy nie tolerowali przestępców seksualnych. W ten sposób obaj zbliżyli się do siebie i zaczęli dzielić się swoimi mrocznymi fantazjami na punkcie przemocy seksualnej stosowanej wobec kobiet. Bittaker, który nigdy wcześniej nie popełnił żadnych przestępstw na tle seksualnym powiedział mu, że jeśli kiedyś zgwałci kobietę, to będzie musiał ją następnie zabić, aby pozbyć się świadka.

Z upływem czasu obaj zaczęli rozprawiać na temat porwań i morderstw nastolatek, które zamierzali popełniać po wyjściu na wolność. Te wspólne fantazje rozbudowali do planu morderstw dziewczyn w wieku od trzynastu do dziewiętnastu lat. Obaj przysięgli sobie wtedy, że ponownie nawiążą ze sobą wspólną znajomość, gdy tylko z powrotem znajdą się na wolności.

Bittaker został zwolniony warunkowo z California Men's Colony w dniu 15 listopada 1978 roku. Wrócił następnie do Los Angeles, gdzie znalazł pracę jako mechanik. Zarabiał tam blisko 1000 dolarów tygodniowo i mimo tego, że na ogół był raczej samotnikiem, to jednak zaprzyjaźnił się z kilkoma osobami w swoim sąsiedztwie. Przez nielicznych znajomych był uważany za hojnego i pomocnego człowieka, który czasami ofiarowywał pieniądze dla Armii Zbawienia.

Bittaker był szczególnie popularny wśród miejscowych nastolatków, ponieważ zawsze miał piwo i marihuanę w swoim wynajmowanym pokoju w motelu w Burbank i często zapraszał ich do siebie na imprezy.

Dwa miesiące później po wyjściu na wolność Bittakera, 15 stycznia 1979 roku Norris został zwolniony warunkowo z California Men's Colony i przeniósł się do domu swojej matki w Redondo Beach. Wkrótce znalazł pracę jako elektryk w Compton. Niedługo potem otrzymał list od Bittakera i obaj spotkali się ze sobą pod koniec lutego w hotelu, gdzie odnowili swoje plany dotyczące porywania i gwałcenia nastolatek.

Aby umożliwić im skuteczne porywanie dziewcząt, Bittaker podsunął pomysł, że będą potrzebowali furgonetki, zamiast zwykłego samochodu. Dzięki pomocy finansowej ze strony Norrisa, Bittaker zakupił srebrną furgonetkę dostawczą marki GMC rocznik 1977 w lutym 1979 roku. Pojazd ten nie miał żadnych bocznych okien i miał duże przesuwane drzwi za fotelem pasażera, przez które zamierzali wciągać dziewczyny do środka, gdy nie zgodzą się na podwiezienie. Bittaker i Norris nazwali furgonetkę Morderczy Mack.

Morderstwa[edytuj | edytuj kod]

Od lutego do czerwca 1979 roku Bittaker i Norris podwieźli swoją furgonetką ponad dwadzieścia autostopowiczek, nie robiąc im przy tym żadnej krzywdy. Robili to tylko dlatego, aby lepiej poznać sposób zachowania nastolatek, który miał zaprocentować dla nich w przyszłości. Pod koniec kwietnia odkryli także ustronne miejsce w górach San Gabriel, do którego mieli zawozić swoje przyszłe ofiary. Bittaker wyłamał łomem kłódkę w bramie na drodze pożarowej i zastąpił ją inną, która należała do niego.

Cindy Schaeffer[edytuj | edytuj kod]

W niedzielę 24 czerwca 1979 roku 16-letnia Cindy Schaeffer brała udział w chrześcijańskim spotkaniu młodzieżowym w Kościele Prezbiteriańskim Świętego Andrzeja w Redondo Beach. Około godziny piątej po południu wyszła z kościoła i udała się na piechotę wzdłuż Pacific Coast Highway do domu swojej babci położonego w okolicy. Bittaker i Norris krążyli wtedy po okolicy w swojej furgonetce wypatrując pierwszej ofiary. Kiedy zauważyli ją, podjechali samochodem obok niej i Norris zaproponował jej podwiezienie, ale dziewczyna odmówiła. Przez jakiś czas wlokli się za nią, ale potem wyminęli ją autem i zawrócili, po czym Norris wysiadł z auta. Roy po raz drugi zapytał Cindy o podwiezienie, ale ona znów odmówiła. Kiedy chwilę potem przechodziła obok niego, Norris złapał ją w pół i wciągnął przez rozsuwane drzwi na tył furgonetki. Dziewczyna krzyczała i próbowała się bronić, ale mężczyzna był od niej znacznie silniejszy. Aby stłumić jej krzyki, Bittaker podkręcił muzykę w radiu, a Norris tymczasem związał jej kostki i nadgarstki, a usta zakleił taśmą izolacyjną. Następnie odjechali w kierunku gór San Gabriel, gdzie wcześniej znaleźli idealną kryjówkę. Gdy dotarli na miejsce wywlekli przerażoną dziewczynę z furgonetki i rzucili na ziemię, a sami zaczęli się relaksować. Palili trawkę i wypytywali skamieniałą ze strachu szesnastolatkę o jej rodzinę i chłopaka. W końcu znudzili się rozmową z dziewczyną i przystąpili do tego, co zamierzali. Kazali Cindy rozebrać się do naga, a potem Bittaker poszedł na spacer, a Norris przez następną godzinę gwałcił dziewczynę i zmuszał do seksu oralnego. Gdy Bittaker wrócił, Norris zostawił dziewczynę, aby Larry mógł ją gwałcić. Przez resztę nocy obaj gwałcili dziewczynę na zmianę. Cindy domyślała się, że niedługo umrze, więc błagała swoich oprawców, żeby pozwolili jej się pomodlić, ale oni nie nie wyrazili na to zgody. Wreszcie decydując się zakończyć "zabawę" Norris zaczął ją dusić, ale nic mu z tego nie wyszło, więc oddalił się w pobliskie krzaki, gdzie zaczął wymiotować. Bittaker następnie podjął próbę uduszenia dziewczyny, ale ona szarpała się i jemu także nic z tego nie wyszło. Wówczas Larry skomentował, że znacznie trudniej udusić człowieka niż to pokazują w telewizji. Potem Bittaker poszedł do furgonetki i wrócił stamtąd z drucianym wieszakiem, który okręcił wokół szyi przerażonej dziewczyny. Aby mocniej go zacisnąć użył do tego kombinerek. Cindy próbowała rozpaczliwie chwytać powietrze, ale po kilkudziesięciu sekundach jej ciało w końcu zwiotczało i przestała się ruszać. Wieszak był tak głęboko osadzony w szyi dziewczyny, że przeciął jej skórę i z ran zaczęła się sączyć krew. Mężczyźni rozłożyli następnie na ziemi prysznicową zasłonę, w którą owinęli zmaltretowane zwłoki szesnastolatki. Później wyrzucili jej ciało do głębokiego kanionu. Byli przekonani, że nikt nie znajdzie jej ciała i leśne zwierzęta zajmą się nią. Następnie wsiedli do furgonetki i odjechali z powrotem w kierunku Los Angeles, zadowoleni ze swoich dokonań. 8 lipca 1979 roku wyruszyli na poszukiwania kolejnej ofiary. Wczesnym popołudniem ujrzeli młodą autostopowiczkę próbującą złapać okazję. Zamierzali właśnie do niej podjechać, kiedy nagle wyprzedził ich kierowca białego kabrioleta jadący przed nimi, który zatrzymał się obok dziewczyny i zabrał ją z pobocza drogi. Norris zaczął narzekać, że mają pecha, ale Bittaker poradził mu zachować cierpliwość. Jechali za kabrioletem przez jakiś czas, aż w końcu samochód ten zatrzymał się na światłach i dziewczyna z niego wysiadła, po czym auto odjechało w swoją stronę. Dziewczyna znów wystawiła kciuk próbując w ten sposób złapać kolejną okazję. Wtedy Norris opuścił szybko fotel pasażera i przeszedł na tył furgonetki, ukrywając się pod łóżkiem. To była zmiana strategii, aby uczynić ,,Morderczego Macka,, mniej groźnym. I to poskutkowało. 18-letnia Andrea Hall była wdzięczna Bittakerowi, że zatrzymał się przy niej i zaoferował podwiezienie. Kiedy furgonetka włączyła się z powrotem do ruchu drogowego, Bittaker zaproponował jej, aby wzięła sobie zimny napój leżący w tylnej części furgonetki. Andrea przeszła na tyły auta i wzięła sobie ze zgrzewki wodę sodową. Kiedy odwracała się, żeby usiąść z powrotem na fotelu pasażera, Norris nagle wyłonił się spod łóżka i podciął dziewczynie nogi jednym kopniakiem. Gdy następnie szamotał się z osiemnastolatką, Bittaker w tym czasie podkręcił muzykę w radiu, żeby nie było słychać krzyków dziewczyny. Andrea walczyła jak lwica, ale Norris był zbyt silny. Wykręcił jej boleśnie rękę za plecami, aż w końcu przestała się opierać i związał jej kostki i nadgarstki, a usta zakleił taśmą. Następnie furgonetka pomknęła w kierunku gór San Gabriel, gdzie mieściła się ich kryjówka. Tym razem nie było czasu na pogaduszki z drugą ofiarą. Przez następnych kilka godzin obaj wielokrotnie gwałcili ją na przemian. Kiedy obaj byli już zmęczeni, Bittaker załadował swój aparat Polaroida i wywlókł dziewczynę z furgonetki, a Norrisa wysłał po piwo do małego przydrożnego sklepiku. Gdy Norris wrócił, Bittaker był już sam, uśmiechając się nad zdjęciami Andrei Hall, na których to fotografiach było widać jej twarz wykrzywioną ze strachu. Bittaker zdradził mu, że powiedział dziewczynie, że ją zabije, jeśli nie powie mu jakichś ważnych argumentów, żeby tego nie robił. Dziewczyna próbowała przekonać go, że chce żyć, ale Larry nie dał się ubłagać. Wziął szpikulec do lodu i wbił go po jednym razie w oba uszy dziewczyny. Kiedy mimo to nie umierała, musiał ją udusić, a jej ciało zrzucił z urwiska. W Święto Pracy, 3 września 1979 roku obaj mordercy wybrali się na kolejne łowy. Przejeżdżając przez Hermosa Beach zauważyli dwie dziewczyny siedzące na ławce na przystanku autobusowym. 15-letnia Jackie Gilliam i 13-letnia Leah Lamp nie czekały na autobus, ale kiedy Bittaker i Norris zaproponowali im przejażdżkę, a przy tym zapalenie jointa, dziewczyny bez większego namysłu zgodziły się. Paląc wspólnie trawkę, Bittaker powiedział im, że pojadą na plażę. W trakcie jazdy furgonetka zmieniła jednak w pewnym momencie kierunek i popędziła w stronę gór. Dziewczyny zaczęły się wówczas niepokoić, ale Larry starał się je uspokoić mówiąc, że szuka tylko bezpiecznego miejsca do zaparkowania. Kiedy Bittaker zatrzymał po kilku minutach furgonetkę w pobliżu podmiejskiego kortu tenisowego, dziewczyny dalej były bardzo zaniepokojone. Leah zaczęła otwierać drzwi, ale Norris był szybszy i uderzył ją w głowę spiłowanym kijem bejsbolowym. Wywiązała się pomiędzy nimi zacięta walka. Bittaker ruszył na pomoc Norrisowi i wreszcie zapanowali nad nastolatkami, związując je taśmą. Słysząc dochodzące krzyki z furgonetki, kilku mężczyzn grających w tenisa na korcie zwróciło na nią uwagę, ale Bittaker po chwili odjechał stamtąd w kierunku kryjówki w górach San Gabriel i mężczyźni ignorując ten incydent, wrócili do swojej gry. Bittaker i Norris trzymali swoje nowe zakładniczki przy życiu przez blisko dwa dni. Nagrywali na kasetę magnetofonową tortury i gwałty jakich się na nich w tym czasie dopuścili. Zmęczeni ,,zabawą,, z dziewczynami, Bittaker powtórzył swoją sztuczkę ze szpikulcem do lodu, wbijając go w uszy Jackie Gilliam. Piętnastolatka przeraźliwie wrzeszczała, ale nie udało jej się w ten sposób zabić, więc mężczyźni po kolei dusili ją, aż w końcu wyzionęła ducha. Potem skierowali swoją uwagę na Leah Lamp. Bittaker ściskał jej gardło, podczas gdy Norris siedmioma uderzeniami młota rozbił jej czaszkę. Obie zabite dziewczyny zrzucili z urwiska, z tkwiącym wciąż w czaszce Jackie Gilliam szpikulcem do lodu. W niedzielę 30 września zauważyli Shirley Sanders, mieszkankę Oregonu, która przebywała z wizytą u ojca w Manhattan Beach. Gdy odmówiła im podwiezienia, Norris prysnął jej w oczy gazem łzawiącym, po czym następnie wciągnął ją do furgonetki z chodnika. Obaj mężczyźni zgwałcili ją w samochodzie, ale byli potem nieostrożni i Shirley udało się uciec. Sanders zgłosiła napaść na policję, ale nie była w stanie zidentyfikować napastników. Nie pamiętała również tablic rejestracyjnych srebrnej furgonetki. Nie będąc w stanie pomóc policji w dalszym śledztwie, wróciła do Oregonu. Następny miesiąc był bardzo nerwowy dla Bittakera i Norrisa. Obaj mężczyźni obawiali się ujęcia przez policję w każdej chwili, ale kiedy nic takiego nie nastąpiło, mężczyźni znów poczuli się pewnie i zaczęli przygotowywać się do następnej przejażdżki w poszukiwaniu kolejnej ofiary. Zbrodniczy duet wyruszył ponownie na polowanie w wieczór Halloween, 31 października. Jeżdżąc ulicami San Fernando Valley dostrzegli 16-letnią Lynette Ledford, która próbowała złapać okazję i zaproponowali jej podwiezienie. Dziewczyna chętnie przyjęła ich propozycję i wsiadła do furgonetki. Kilka minut później stoczyła przegraną walkę z Norrisem na podłodze w tylnej części furgonetki. Bittaker postanowił nie tracić czasu na jazdę w góry. Zaczęli więc gwałcić i torturować Lynette Ledford jeżdżąc na przedmieściach Los Angeles i zmieniając się co kilka minut za kierownicą. W pewnym momencie Norris zajął fotel kierowcy, a Bittaker włączył magnetofon i zajął się ich niewolnicą. Na nagraniu zarejestrowano jak bije ją i mówi: - Powiedz coś, dziewczyno! - - Co chcesz, żebym powiedziała - odpowiada zmaltretowana dziewczyna. Bicie dziewczyny trwa dalej, z przerwami na jej krzyki. W pewnej chwili sfrustrowany Bittaker pyta Ledford: - Możesz krzyczeć głośniej niż do tej pory, prawda? Lynette próbuje dostosować się do jego żądań, ale Bittaker chce więcej. Aby jeszcze bardziej pobudzić dziewczynę do krzyku, Bittaker bierze do ręki obcęgi i zaczyna nimi ściskać piersi szesnastolatki. - Krzycz, mała - nalega. Następnie słychać w tle głos Norrisa, który rozkazuje: - Zacznij krzyczeć, dziewczyno! Śmiało krzycz, albo zaraz sprawię, że będziesz darła się wniebogłosy. - Będę krzyczeć, jeśli przestaniesz mnie bić - szlocha Ledford, podczas gdy Norris zaczyna ją uderzać młotkiem po łokciach. Norris zadaje jej 25 ciosów młotkiem i dopinguje dziewczynę do jeszcze większego krzyku: - Trzymaj się dziewczyno! Krzycz, dopóki nie powiem stop! Bittaker zaparkował w końcu furgonetkę i udusił dziewczynę zaciskając jej wokół szyi druciany wieszak. Następnie postanowili wyciąć komuś ,,kawał,, i wyrzucić zwłoki dziewczyny na trawniku przed czyimś domem. Na chybił trafił wybrali więc pewien dom w Hermosa Beach i wrzucili ciało dziewczyny do rabatki obsadzanej bluszczem. Zmasakrowane zwłoki Lynette Ledford odkryto następnego dnia rano. Gołym okiem było widać, że dziewczyna przed śmiercią przeżyła straszliwe męczarnie. Podczas autopsji znaleziono nasienie w jej ustach, pochwie i odbycie. Całe Los Angeles było wstrząśnięte tą zbrodnią.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]