Lawrence Bittaker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lawrence Sigmund Bittaker (ur. 27 września 1940 w Pittsburghu) i Roy Lewis Norris (ur. 2 lutego 1948 w Greeley)− to dwaj amerykańscy seryjni mordercy i gwałciciele, znani jako Zabójcy z narzędziami, którzy wspólnie dopuścili się porwań, gwałtów, tortur i morderstw pięciu nastoletnich dziewcząt od 24 czerwca do 31 października 1979 roku w południowej Kalifornii.

Zdaniem byłego agenta specjalnego FBI Johna E. Douglasa, Bittaker jest najbardziej niepokojącym przypadkiem, z jakim zetknął się podczas swojej wieloletniej pracy w charakterze profilera kryminalnego. 24 marca 1981 roku Bittaker został skazany na karę śmierci za pięć morderstw i obecnie przebywa w bloku śmierci więzienia stanowego San Quentin, gdzie oczekuje na wykonanie wyroku. Norris natomiast przyjął ugodę z prokuratorem, zgodnie z którą zgodził się zeznawać na procesie przeciwko Bittakerowi i dzięki temu 7 maja 1980 roku został skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności z możliwością ubiegania się o zwolnienie warunkowe po odbyciu 30 lat kary. Obecnie przebywa w więzieniu stanowym Pelican Bay.

Bittaker i Norris zyskali przydomek Zabójcy z narzędziami, ponieważ do torturowania i mordowania ofiar używali zwykłych narzędzi, takich jak m.in. obcęgi, młotek, śrubokręt, szpikulec do lodu czy kombinerki.

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Lawrence Bittaker[edytuj | edytuj kod]

Lawrence Sigmund Bittaker przyszedł na świat 27 września 1940 roku w Pittsburghu, w stanie Pensylwania, jako niechciane dziecko pary, która postanowiła nie mieć dzieci. Tuż po narodzinach biologiczna matka umieściła Larry'ego w sierocińcu i niedługo potem został adoptowany przez państwo Bittakerów. Przybrany ojciec Larry'ego pracował w fabrykach produkujących samoloty i praca ta wiązała się z częstymi przeprowadzkami po kraju w dzieciństwie chłopaka.

W wieku 12 lat Larry po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę policji, gdy został zatrzymany za kradzież w sklepie. W ciągu następnych czterech lat był kilkakrotnie zatrzymywany za kradzieże w sklepach, a także za różne inne drobne przestępstwa i w wyniku tego trafił do kartoteki policyjnej.

Pomimo wysokiego IQ wynoszącego 138 punktów, Bittaker uważał naukę za żmudne doświadczenie i rzucił szkołę w 1957 roku. W tamtym czasie mieszkał z przybranymi rodzicami w Kalifornii. Wkrótce potem został aresztowany za kradzież samochodu, ucieczkę z miejsca wypadku i uchylanie się od zatrzymania przez policję. Za te przestępstwa trafił do domu poprawczego California Youth Authority, w którym pozostawał, aż do ukończenia 18. roku życia. Po wyjściu na wolność Bittaker odkrył, że jego przybrani rodzice wyrzekli się go i przeprowadzili do innego stanu. Nigdy więcej nie zobaczył już swoich adopcyjnych rodziców.

Roy Norris[edytuj | edytuj kod]

Roy Lewis Norris urodził się 2 lutego 1948 roku w Greeley, w stanie Kolorado. Został poczęty z nieprawego łoża i jego rodzice pobrali się dopiero później, aby uniknąć w tamtym czasie społecznego ostracyzmu ze względu na fakt posiadania nieślubnego dziecka.

Dziadek Norrisa inwestował w nieruchomości, ojciec Roya pracował na złomowisku, a jego matka była gospodynią domową, która cierpiała z powodu uzależnienia od narkotyków. Roy od czasu do czasu mieszkał ze swoimi biologicznymi rodzicami, ale większość swojego dzieciństwa i wieku dojrzewania spędził w rodzinach zastępczych na terenie stanu Kolorado.

Podczas pobytów w rodzinach zastępczych doświadczał tam bardzo poważnego zaniedbania; często nie miał u nich co jeść, ani też co na siebie włożyć. Twierdził również, że był ofiarą molestowania seksualnego, gdy przebywał pod opieką latynoskiej rodziny. Później wyrażał rasistowskie poglądy na temat wszystkich latynosów.

Mając szesnaście lat Norris, który mieszkał wtedy z biologicznymi rodzicami, odwiedził swoją młodą krewną i zaproponował jej seks, ale ona oburzona jego zachowaniem wyrzuciła go ze swojego domu. Ojciec Norrisa został poinformowany o tym incydencie i zagroził, że pobije za to swojego syna. W odpowiedzi na to, Roy ukradł samochód ojca i pojechał nim w Góry Skaliste, gdzie bezskutecznie próbował popełnić samobójstwo poprzez wstrzyknięcie sobie powietrza do żył. Wkrótce potem został zatrzymany jako uciekinier z domu i wrócił do swoich rodziców. Kiedy wrócił wtedy do nich, rodzice poinformowali go, że zarówno on, jak i jego młodsza siostra byli niechcianymi dziećmi.

Rok później Norris rzucił szkołę i zaciągnął się do służby w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych. W latach 1965-69 Roy stacjonował w bazie lotnictwa marynarki wojennej w San Diego w Kalifornii, skąd został wysłany na wojnę w Wietnamie. Podczas czterech miesięcy tam spędzonych, nie brał jednak udziału w żadnej bitwie. Wrócił do Stanów Zjednoczonych jeszcze tego samego roku.

W trakcie służby w Wietnamie, Norris eksperymentował zarówno z heroiną, jak i marihuaną. Mimo, że nie był uzależniony od heroiny, to jednak lubił zażywać marihuanę.

Pierwsze przestępstwa[edytuj | edytuj kod]

Bittaker[edytuj | edytuj kod]

Kilka dni po wyjściu na zwolnienie warunkowe z California Youth Authority, Bittaker został aresztowany przez policję za przejazd skradzionym samochodem przez granicę stanu. W sierpniu 1959 roku Larry został skazany za to na 18 miesięcy pozbawienia wolności, które odbywał w zakładzie poprawczym w Oklahomie. Stamtąd przeniesiono go po jakimś czasie do centrum medycznego dla więźniów federalnych w Springfield, w stanie Missouri, gdzie odbył resztę wyroku.

W 1960 roku Bittaker wyszedł na wolność i wkrótce potem znów powrócił na drogę przestępczą. Po kilku miesiącach od opuszczenia murów zakładu karnego został zatrzymany w Los Angeles za rozbój i w maju 1961 roku skazany na 15 lat więzienia. Podczas pobytu za kratkami psychiatra stwierdził, że ma on manipulacyjny charakter. Lekarz zauważył również, że Bittaker skrywa głęboko w sobie wrogość do społeczeństwa.

Po odbyciu dwóch lat z zasądzonego wyroku, Bittaker wyszedł na zwolnienie warunkowe w 1963 roku. W październiku 1964 roku trafił ponownie za kratki za naruszenie zasad zwolnienia warunkowego. W 1966 roku Larry został zbadany przez dwóch niezależnych od siebie psychiatrów, którzy orzekli zgodnie, że ma psychotyczną osobowość i jest manipulatorem. Jednemu z tych dwu psychiatrów, Bittaker zdradził, że dokonywanie przez niego przestępstw sprawia, że czuje się ważny. Bittakerowi przepisano wtedy leki anty-psychotyczne. W czerwcu 1967 roku ponownie wrócił na łono społeczeństwa.

Miesiąc później, w lipcu 1967 roku po raz kolejny został aresztowany za kradzież samochodu i ucieczkę z miejsca wypadku, za które skazano go na pięć lat więzienia. Wyszedł jednak na wolność w kwietniu 1970 roku. W marcu 1971 roku ponownie aresztowano go za włamanie. Ze względu na powtarzające się przypadki łamania zasad zwolnienia warunkowego, tym razem skazano go na karę od sześciu miesięcy do 15 lat więzienia. Trzy lata później znów opuścił zakład karny na zasadzie zwolnienia warunkowego.

W 1974 roku Bittaker został aresztowany za usiłowanie zabójstwa pracownika supermarketu, Gary'ego Louie, który przyłapał go na kradzieży steku. Dogonił następnie Larry'ego na parkingu przed sklepem i zażądał zwrotu skradzionego towaru. W odpowiedzi Bittaker ranił pracownika supermarketu nożem w klatkę piersiową, kilka centymetrów od serca i próbował uciec z miejsca przestępstwa, ale został zatrzymany przez dwóch innych pracowników supermarketu.

Gary Louie przeżył atak, a Bittaker został skazany za usiłowanie zabójstwa i trafił za to do zakładu karnego dla mężczyzn California Men's Colony w San Luis Obispo.

Norris[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1969 roku Norris został aresztowany za próbę wtargnięcia siłą do samochodu pewnej kobiety z zamiarem jej zgwałcenia. Trzy miesiące później, w lutym 1970 roku Norris próbował włamać się do domu samotnej kobiety, ale kobieta wcześniej zadzwoniła na policję i funkcjonariusze zdołali aresztować go w porę, zanim mógłby zrobić jej krzywdę.

Kilka miesięcy później wojskowi psycholodzy wykryli u niego poważne zaburzenia psychicznie i marynarka wojenna z tego powodu zwolniła go z dalszej służby.

W maju 1970 roku Norris zaatakował studentkę na terenie kampusu San Diego State University. Przewrócił ją na ziemię, a potem uderzył kilka razy jej głową o chodnik. Wkrótce potem został za to skazany na pięć lat pobytu w szpitalu stanowym Atascadero.

W 1975 roku został zwolniony ze szpitala, po ocenie lekarzy, że nie stanowi już zagrożenia dla innych. Zaledwie trzy miesiące po wyjściu na wolność zbliżył się do 27-letniej kobiety idącej do domu z restauracji w Redondo Beach i zaproponował jej przejażdżkę na swoim motorze. Gdy mu odmówiła, Norris zaparkował swój motocykl, chwycił kobietę za chustkę, którą miała owiniętą wokół szyi i zaciągnął ją w pobliskie krzaki. Obawiając się o swoje życie kobieta nie stawiała mu żadnego oporu, kiedy ją tam gwałcił.

Chociaż poszkodowana kobieta zgłosiła od razu gwałt na policję, to jednak funkcjonariusze mieli problemy ze znalezieniem sprawcy. Miesiąc później zgwałcona kobieta zauważyła swojego oprawcę jadącego przez miasto na motocyklu i zapamiętała jego numer rejestracyjny. Norris został aresztowany za gwałt i skazany rok później na karę więzienia, po czym wysłano go do zakładu karnego dla mężczyzn California Men's Colony w San Luis Obispo. Podczas odsiadki w tym więzieniu Norris spotkał i zaprzyjaźnił się z Lawrence'em Bittakerem.

Znajomość[edytuj | edytuj kod]

Bittaker i Norris zapoznali się ze sobą w 1977 roku, rok po przybyciu Norrisa do tej placówki. Na początku ich znajomość miała dość luźny charakter. Według późniejszych zeznań Norrisa, Bittaker uratował go dwa razy przed atakami ze strony innych współwięźniów, którzy nie tolerowali przestępców seksualnych. W ten sposób obaj zbliżyli się do siebie i zaczęli dzielić się swoimi mrocznymi fantazjami na punkcie przemocy seksualnej stosowanej wobec kobiet. Bittaker, który nigdy wcześniej nie popełnił żadnych przestępstw na tle seksualnym powiedział mu, że jeśli kiedyś zgwałci kobietę, to będzie musiał ją następnie zabić, aby pozbyć się świadka.

Z upływem czasu obaj zaczęli rozprawiać na temat porwań i morderstw nastolatek, które zamierzali popełniać po wyjściu na wolność. Te wspólne fantazje rozbudowali do planu morderstw dziewczyn w wieku od trzynastu do dziewiętnastu lat. Obaj przysięgli sobie wtedy, że ponownie nawiążą ze sobą wspólną znajomość, gdy tylko z powrotem znajdą się na wolności.

Bittaker został zwolniony warunkowo z California Men's Colony w dniu 15 listopada 1978 roku. Wrócił następnie do Los Angeles, gdzie znalazł pracę jako mechanik. Zarabiał tam blisko 1000 dolarów tygodniowo i mimo tego, że na ogół był raczej samotnikiem, to jednak zaprzyjaźnił się z kilkoma osobami w swoim sąsiedztwie. Przez nielicznych znajomych był uważany za hojnego i pomocnego człowieka, który czasami ofiarowywał pieniądze dla Armii Zbawienia.

Bittaker był szczególnie popularny wśród miejscowych nastolatków, ponieważ zawsze miał piwo i marihuanę w swoim wynajmowanym pokoju w motelu w Burbank i często zapraszał ich do siebie na imprezy.

Dwa miesiące później po wyjściu na wolność Bittakera, 15 stycznia 1979 roku Norris został zwolniony warunkowo z California Men's Colony i przeniósł się do domu swojej matki w Redondo Beach. Wkrótce znalazł pracę jako elektryk w Compton. Niedługo potem otrzymał list od Bittakera i obaj spotkali się ze sobą pod koniec lutego w hotelu, gdzie odnowili swoje plany dotyczące porywania i gwałcenia nastolatek.

Aby umożliwić im skuteczne porywanie dziewcząt, Bittaker podsunął pomysł, że będą potrzebowali furgonetki, zamiast zwykłego samochodu. Dzięki pomocy finansowej ze strony Norrisa, Bittaker zakupił srebrną furgonetkę dostawczą marki GMC rocznik 1977 w lutym 1979 roku. Pojazd ten nie miał żadnych bocznych okien i miał duże przesuwane drzwi za fotelem pasażera, przez które zamierzali wciągać dziewczyny do środka, gdy nie zgodzą się na podwiezienie. Bittaker i Norris nazwali furgonetkę Morderczy Mack.

Morderstwa[edytuj | edytuj kod]

Od lutego do czerwca 1979 roku Bittaker i Norris podwieźli swoją furgonetką ponad dwadzieścia autostopowiczek, nie robiąc im przy tym żadnej krzywdy. Robili to tylko dlatego, aby lepiej poznać sposób zachowania nastolatek, który miał zaprocentować dla nich w przyszłości. Pod koniec kwietnia odkryli także ustronne miejsce w górach San Gabriel, do którego mieli zawozić swoje przyszłe ofiary. Bittaker wyłamał łomem kłódkę w bramie na drodze pożarowej i zastąpił ją inną, która należała do niego.

Cindy Schaeffer[edytuj | edytuj kod]

Bittaker i Norris zabili swoją pierwszą ofiarę, 16-letnią Cindy Schaeffer w niedzielę, 24 czerwca 1979 roku. Schaeffer była ostatni raz widziana żywa po wyjściu z kościoła prezbiteriańskiego w Redondo Beach. Rankiem tamtego dnia Bittaker i Norris skończyli budowę łóżka, które zainstalowali w tylnej części furgonetki, pod którym schowali narzędzia, ubrania oraz chłodziarką pełną piwa i napojów bezalkoholowych. Około 11.00 przed południem, obaj wyruszyli furgonetką na plażę, gdzie mieli zamiar spożywać złocisty trunek i flirtować z dziewczynami.

Około 17.00 Norris zauważył Schaeffer idącą boczną uliczką i powiedział do Bittakera: Oto jest słodka, mała blondyneczka.

Następnie po bezskutecznej próbie zachęcenia Cindy do wejścia do ich furgonetki pod pozorem zapalenia trawki i podwiezienia do domu, Bittaker i Norris pojechali kawałek dalej i zaparkowali swoje auto obok podjazdu. Norris następnie wyszedł z furgonetki, udając, że robi coś przy przesuwanych drzwiach za fotelem pasażera. Kiedy Cindy Schaeffer przechodziła obok, Norris chwycił ją w pół, po czym wciągnął szarpiącą się i krzyczącą dziewczynę do furgonetki. Podczas szamotaniny Schaeffer zgubiła jeden but, który pozostał na chodniku, w miejscu jej uprowadzenia. Aby stłumić jej krzyki Bittaker pogłośnił radio, a Norris w tym czasie skrępował jej ręce i nogi, a usta zakleił taśmą. Potem skierowali pojazd w stronę gór San Gabriel, gdzie mieli już przygotowaną kryjówkę.

Pomimo początkowych krzyków w momencie porwania, Cindy Schaeffer szybko odzyskała panowanie nad sobą. Bittaker powiedział później śledczym, że chyba przeczuwała co się święci. Przestała płakać i nie stawiała im więcej oporu. Po dojechaniu do kryjówki, Bittaker wysiadł z furgonetki i poszedł się przejść, a wtedy Norris zgwałcił kilkakrotnie dziewczynę, zmuszając ją w przerwach pomiędzy kolejnymi gwałtami do seksu oralnego. Później wrócił Bittaker i także zgwałcił dziewczynę. W pewnym momencie Schaeffer zapytała Norrisa, czy zamierzają ją zabić, na co on odparł: Nie. Dziewczyna wiedziała jednak, że nadchodzi jej koniec, więc poprosiła ich, aby dali jej chwilę, żeby mogła się pomodlić przed śmiercią, ale oni nie zgodzili się na to.

Norris następnie próbował ją udusić gołymi rękami, ale po około 45 sekundach bezskutecznego duszenia, zrobiło mu się niedobrze i wybiegł z furgonetki, aby zwymiotować. Bittaker zaczął także dusić ją rękami, ale dziewczyna wciąż żyła, leżąc na ziemi w konwulsjach. Potem jednak Bittaker udusił dziewczynę przy pomocy drucianego wieszaka.

Ciało Cindy Schaeffer owinęli w prysznicową zasłonę i zrzucili w dół stromego kanionu. Bittaker zapewnił wtedy Norrisa, mówiąc: Zwierzęta ją zjedzą i nie będzie żadnych dowodów.

Andrea Hall[edytuj | edytuj kod]

Dwa tygodnie po zabójstwie Cindy Schaeffer, 8 lipca 1979 roku Bittaker i Norris zauważyli 18-letnią Andreę Hall próbującą złapać okazję przy autostradzie Pacific Coast Highway. Kiedy zamierzali do niej podjechać swoją furgonetką, inny samochód jadący przed nimi zatrzymał się przy dziewczynie i zabrał ją do środka. Bittaker i Norris jechali za tym autem do momentu, aż Andrea Hall wysiadła z niego w Redondo Beach.

Wtedy Norris ukrył się w tylnej części furgonetki, aby oszukać dziewczynę, że Bittaker podróżuje sam. Larry następnie zatrzymał się przy 18-latce i zaproponował podwiezienie, na co ona ochoczo przystała. Podczas jazdy dziewczyna zwierzyła się Bittakerowi, ze jedzie odwiedzić swojego chłopaka mieszkającego w Wilmington. W pewnym momencie Bittaker zaproponował dziewczynie, żeby poczęstowała się zimnym napojem, który znajdował się w zgrzewce w tylnej części furgonetki. Kiedy Andrea sięgnęła po napój, Norris nagle wyłonił się ze swej kryjówki i rzucił się na dziewczynę. Po intensywnej walce wykręcił 18-latce rękę za plecami, powodując tym samym, że krzyknęła z bólu. Następnie zakneblował jej usta taśmą klejącą i związał jej nadgarstki i nogi w kostkach.

Hall została zabrana przez nich do tej samej kryjówki w górach San Gabriel, do której wcześniej zawieźli Cindy Schaeffer. Na miejscu osiemnastolatka została dwukrotnie zgwałcona przez Bittakera i raz przez Norrisa. Kiedy Bittaker gwałcił ją drugi raz, Norris zauważył światła nadjeżdżającego samochodu w pobliżu i poinformował o tym swojego kompana. Bittaker zacisnął wówczas dłoń na ustach Hall i zaciągnął zmaltretowaną dziewczynę w pobliskie krzaki, a Norris w tym czasie wybrał się na bezskuteczne poszukiwania tamtego pojazdu. Kiedy wrócił, zabrali dziewczynę w bardziej odludną część gór, gdzie Bittaker zmuszał dziewczynę do chodzenia wokół nich nago i zmuszał ją do wykonywania na nim seksu oralnego. Potem Larry zmusił dziewczynę, aby pozowała mu do zdjęć robionych aparatem Polaroida.

Potem Bittaker i Norris zabrali 18-latkę do jeszcze innego miejsca, gdzie Norris zostawił ich samych i pojechał do pobliskiego sklepu kupić alkohol. Gdy wrócił, Bittaker był sam i miał dwa inne zdjęcia zrobione Andrei Hall, na których widać było wykrzywioną bólem i przerażeniem twarz dziewczyny błagającej go o pozostawienie przy życiu. Bittaker poinformował wówczas Norrisa, że powiedział 18-latce, że zamierza ją zabić i chce aby powiedziała mu jakieś argumenty, dla których miałby tego nie robić, a potem szpikulcem do lodu przebił oba uszy dziewczyny aż do mózgu. Przy drugim ciosie złamał się uchwyt od szpikulca i ostrze utkwiło w czaszce dziewczyny. Później, kiedy dziewczyna wciąż żyła, Bittaker udusił ją gołymi rękami, a następnie rzucił jej ciało do urwiska.

Jackie Gilliam i Leah Lamp[edytuj | edytuj kod]

3 września 1979 roku Bittaker i Norris obserwowali dwie dziewczyny, 15-letnią Jackie Gilliam i 13-letnią Leah Lamp siedzące na ławce przystanku autobusowego znajdującego się blisko Hermosa Beach. Lamp i Gilliam podróżowały autostopem wzdłuż Pacific Coast Highway i akurat odpoczywały przed kolejną podróżą. Bittaker i Norris zaproponowali dziewczynom przejażdżkę ich furgonetką, którą Gilliam i Lamp chętnie przyjęły. Siedząc już w środku, Norris zaoferował obu dziewczynom skręta i dziewczyny zgodziły się go zapalić.

Wkrótce po wejściu do furgonetki obie dziewczyny zauważyły, że Bittaker zjechał z autostrady Pacific Coast Highway i skierował vana w stronę gór San Gabriel. Kiedy dziewczyny zaczęły protestować, Bittaker i Norris próbowali rozwiać ich obawy wymówkami, ale one nie dały się na nie nabrać. Gdy 13-letnia Lamp próbowała otworzyć przesuwane drzwi za fotelem pasażera, Norris uderzył ją w głowę torbą wypełnioną ołowianymi ciężarkami, na krótko powodując utratę jej przytomności, po czym zaczął obezwładniać 15-letnią Jackie Gilliam. Kiedy zaczął wiązać i kneblować Gilliam, Leah Lamp odzyskała przytomność i znów usiłowała uciec z vana, ale Norris wykręcił jej rękę za plecami i wciągnął z powrotem do furgonetki. Gdy wywiązała się pomiędzy nimi walka, Bittaker zauważył kilka osób grających w tenisa na pobliskich kortach tenisowych i obawiając się, że krzyki dziewczyn mogą ich zaalarmować, zatrzymał vana, a następnie uderzył w twarz Gilliam i pomógł Norrisowi w krępowaniu i kneblowaniu obu dziewczyn.

Gilliam i Lamp zostały wywiezione w głąb gór San Gabriel, gdzie były trzymane w niewoli przez prawie dwa dni. Mężczyźni gwałcili je tam i bili. W pewnym momencie Bittaker zabrał Lamp na pobliskie wzgórze i zmusił ją tam, żeby pozowała mu do zdjęć pornograficznych, a potem oboje wrócili do furgonetki. Norris również pstryknął kilka zdjęć zrobionych Polaroidem przerażonej Gilliam. Najpierw, gdy była naga, a potem w ubraniu. Przez cały okres niewoli Bittaker zgwałcił Gilliam trzy razy, a podczas jednego gwałtu nagrał na taśmie to co z nią robił, zmuszając dziewczynę, żeby udawała, że jest jego kuzynką. Potem Bittaker wbił w obie piersi Gilliam szpikulec do lodu i za pomocą kombinerek oderwał jej jedną brodawkę.

Po niespełna dwóch dniach niewoli, Lamp i Gilliam zostały zamordowane. Bittaker wbił Gilliam w każde ucho szpikulec do lodu, a potem ją udusił, po czym wyciągnął z vana Lamp. Bittaker krzyknął wówczas do niej: - Chciałaś zostać dziewicą, to teraz umrzesz jak dziewica!, po czym Norris uderzył ją w głowę dużym młotem. Bittaker następnie dusił dziewczynę do momentu, aż wydało mu się, że nie żyje. Gdy jednak Lamp otworzyła oczy, Norris uderzył ją jeszcze kilkakrotnie młotem, po czym Bittaker dusił ją do momentu, aż skonała.

Zwłoki Jackie Gilliam i Leah Lamp zostały przez nich zrzucone z nasypu Chaparral.

Lynette Ledford[edytuj | edytuj kod]

Swoją ostatnią ofiarę, 16-letnią Lynette Ledford, Bittaker i Norris uprowadzili w wieczór Halloween, 31 października 1979 roku. Ledford została przez nich porwana, gdy stała przed stacją benzynową i próbowała złapać okazję, aby dostać się do domu z pracy w dzielnicy Sunland-Tujunga w Los Angeles. Śledczy uważali, że Ledford przyjęła propozycję podwiezienia od Bittakera i Norrisa, ponieważ poznała Bittakera, który często jadał w restauracji, w której dziewczyna pracowała na pół etatu jako kelnerka.

Po zaakceptowaniu oferty podwiezienia do domu i wejściu do vana, Norris zaproponował Ledford skręta, którego ona jednak odmówiła. Bittaker pojechał furgonetką do zacisznej ulicy, gdzie Norris wyciągnął nóż, a następnie związał i zakneblował Ledford taśmą budowlaną.

Bittaker następnie zamienił się miejscami z Norrisem, który jeździł bez celu po mieście przez ponad godzinę, podczas gdy Bittaker przebywał w tym czasie razem z Ledford w tylnej części furgonetki. Po usunięciu taśmy budowlanej z ust i nóg dziewczyny, Bittaker zaczął dręczyć Ledford: początkowo uderzając ją i przedrzeźniając, a potem bijąc ją wielokrotnie i krzycząc na nią, aby <<coś powiedziała>>, a gdy w końcu Ledford zaczęła krzyczeć, wrzeszczał na nią, aby <<krzyczała głośniej>>. Gdy Ledford nadal krzyczała, Bittaker pytał ją nadal bijąc: - Co się stało. Nie lubisz krzyczeć?

Kiedy Lynette Ledford zaczęła płakać, błagała również Bittakera, mówiąc: - Nie, nie dotykaj mnie. - W odpowiedzi Bittaker znowu kazał jej krzyczeć tak głośno jak to możliwe, a później zaczął na przemian uderzać ją młotkiem, bijąc pięściami w piersi i torturując obcęgami, a przy tym gwałcąc ją waginalnie i analnie. Wielokrotnie Ledford błagała go, żeby przestał i ciągle powtarzała: - O nie, nie! Wszystkie tortury i gwałty, których się na niej dopuścili nagrali na taśmę magnetofonową. Norris powiedział później podczas przesłuchania, że podczas jazdy słyszał ciągłe krzyki dobiegające z tylnej części furgonetki. Bittaker na koniec włożył dziewczynie obcęgi do pochwy i odbytu i rozerwał jej narządy wewnętrzne.

Kiedy Norris zamienił się w końcu miejscami z Bittakerem, zmusił najpierw Lynette Ledford do seksu oralnego, a następnie ponownie włączył magnetofon, który był włączony wcześniej przez większość czasu, który Bittaker spędził sam na sam z szesnastolatką. Norris wrzasnął wtedy do Ledford: - Śmiało krzycz, albo zaraz sprawię, że będziesz darła się w niebogłosy. W odpowiedzi Ledford mówi: - Będę krzyczeć, jeśli przestaniesz mnie bić. - Potem słychać kilka piskliwych wrzasków wydobywających się z gardła zmaltretowanej dziewczyny, a potem znów daje się słyszeć głos Norrisa: - Krzycz mała, krzycz, dopóki nie powiem stop.

Norris następnie sięgnął po młot, a widząc to Lynette Ledford krzyknęła: - O, nie! - Potem Roy uderzył raz dziewczynę w lewy łokieć. Dziewczyna płacząc poinformowała wtedy mężczyznę, że złamał jej łokieć i zaczęła błagać: - Nie bij mnie ponownie. - W odpowiedzi Norris podniósł młot do góry, a Ledford zaczęła wielokrotnie krzyczeć: - Nie! - Później Roy uderzył ją w to samo miejsce 25 razy z rzędu, mówiąc jej: - Co ty tak ciągle szlochasz?! - podczas gdy Lynette przez cały ten czas płakała i krzyczała.

Po około dwóch godzinach trzymania w niewoli, Norris zabił Lynette Ledford przy użyciu wieszaka z drutu, którego oba końce zacisnął obcęgami. Ledford nie broniła się zbyt długo podczas duszenia i zmarła z otwartymi oczami. Bittaker następnie zdecydował, że wyrzucą jej ciało na losowo wybrany trawnik, aby zobaczyć reakcję prasy na to co zrobili. Obaj pojechali do losowo wybranego domu w Sunland i wyrzucili zwłoki dziewczyny do rabatki obsadzonej bluszczem.

Zmasakrowane ciało Lynette Ledford zostało znaleziono przez mężczyznę uprawiającego jogging następnego dnia rano. Autopsja wykazała, że poniosła śmierć na skutek uduszenia, a na jej twarzy, głowie, piersiach i lewym łokciu widać było liczne złamania. Jej pochwa i odbyt były rozerwane, ponadto jej lewa ręka nosiła ślady nakłuć, a jeden z palców prawej ręki został całkowicie zmiażdżony.

Śledztwo[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1979 roku Roy Norris spotkał się ze swoim przyjacielem, Jimmym Daltonem, którego poznał wcześniej podczas odsiadki w California Men's Colony. Norris zwierzył się temu mężczyźnie o wyczynach, jakich dopuszczał się razem z Bittakerem w ciągu ostatnich pięciu miesięcy. Opisał między innymi ze szczegółami zabójstwo Lynette Ledford, jedynej wówczas ofiary, której ciało zostało znalezione. Norris ujawnił także Daltonowi, że oprócz pięciu morderstw on i Bittaker próbowali uprowadzić jeszcze trzy inne dziewczyny, ale ostatecznie nic z tego nie wyszło.

Po wysłuchaniu przerażających opowieści Norrisa, Dalton skontaktował się ze swoim adwokatem, który poradził mu, aby poinformował o wszystkim policję. Dalton zgodził się i razem ze swoim adwokatem powiadomił Departament Policji Los Angeles, który z kolei przekazał sprawę dwóch mężczyzn policji w Redondo Beach.

Detektyw z wydziału zabójstw policji w Redondo Beach, Paul Bynum został przydzielony do zbadania historii Daltona dotyczącej zwierzeń Norrisa w sprawie morderstw, porwań i gwałtów, których miał dopuścić się od czerwca do października. Bynum wstępnie zauważył, że zeznania Daltona pokrywają się z raportami dotyczącymi kilku nastoletnich dziewcząt, które zaginęły w ciągu ostatnich pięciu miesięcy. Ponadto Norris wspomniał Daltonowi o incydencie z 30 września, kiedy to razem z Bittakerem spryskali gazem łzawiącym twarz kobiety, a następnie wciągnęli ją do furgonetki i zgwałcili, po czym wypuścili ją. Poszkodowaną kobietą była Robin Robeck, która zgłosiła gwałt na policję, ale nie była w stanie zidentyfikować swoich oprawców.

Bynum wysłał innego detektywa do domu Robin Robeck w stanie Oregon, której pokazano serię zdjęć policyjnych przedstawiających wielu podejrzanych mężczyzn aresztowanych w ostatnich latach za różne przestępstwa. Kobieta przeglądając dokładnie zdjęcia, wybrała z nich dwie fotografie przedstawiające Lawrence'a Bittakera i Roya Norrisa i powiedziała, że to własnie oni porwali ją, a następnie zgwałcili.

Aresztowanie[edytuj | edytuj kod]

Po powiązaniu Bittakera i Norrisa z gwałtem na Robin Robeck, policja z Hermosa Beach rozpoczęła inwigilację Norrisa. W ciągu kilku dni obserwacji zauważono, że Norris handluje marihuaną. 20 listopada 1979 roku Norris został aresztowany przez policję w Hermosa Beacch za naruszenie zasad zwolnienia warunkowego. Tego samego dnia policja zatrzymała również Bittakera w motelu ,,Scott,, w Burbank, w którym mieszkał i oskarżyła go o gwałt na Robin Robeck.

Chociaż Robeck pozytywnie zidentyfikowała swoich oprawców na zdjęciach policyjnych, to jednak nie potrafiła rozpoznać ich podczas okazania na posterunku policji. Niemniej jednak policja miała dowody na Norrisa, że handlował marihuaną, a podczas aresztowania Bittakera znaleziono w jego pokoju w motelu narkotyki. Obaj zostali oskarżeni o naruszenie zasad zwolnienia warunkowego.

W trakcie przeszukiwania mieszkania Bittakera znaleziono kilka zdjęć zrobionych Polaroidem, na których widniały zaginione Andrea Hall i Jackie Gilliam. Wewnątrz furgonetki Bittakera detektywi znaleźli młotek, plastikową torbę wypełnioną ołowianymi ciężarkami, książkę szczegółowo opisującą znalezienie częstotliwości policyjnej radiostacji, słoik wazeliny, dwa naszyjniki (później potwierdzono, że należały one do dwóch ofiar) oraz kasetę magnetofonową z nagraniem krzyczącej i błagającej o litość młodej kobiety podczas tortur i gwałtów jakich się na niej dopuszczono. Później matka Lynette Ledford przesłuchując nagranie zidentyfikowała głos swojej córki, natomiast głosy nagranych na taśmę dwóch mężczyzn, którzy znęcali się nad dziewczyną zidentyfikowano jako należącego do Roya Norrisa i Lawrence'a Bittakera. W pokoju motelowym Bittakera odkryto również siedem butelek z kwasem. Później śledczy dowiedzieli się, że Bittaker zamierzał użyć ich na kolejnej ofierze.

Natomiast w mieszkaniu Norrisa policja znalazła bransoletkę, którą zabrał martwej Lynette Ledford i zatrzymał dla siebie jako pamiątkę. Ponadto w mieszkaniach obu mężczyzn odkryto zdjęcia blisko 500 dziewcząt i młodych kobiet, z których większość najprawdopodobniej została przez nich podwieziona w Redondo Beach i Hermosa Beach. Większość tych fotografii została zrobiona bez wiedzy i zgody dziewczyn.

Przyznanie się do winy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]