Lawrence Gonzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lawrence Gonzi
Lawrence Gonzi, 2009
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1953
Valletta
Premier Malty
Przynależność polityczna Partia Narodowa
Okres urzędowania od 23 marca 2004
do 11 marca 2013
Poprzednik Edward Fenech Adami
Następca Joseph Muscat
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Lawrence Gonzi (ur. 1 lipca 1953 w Valletta[1]) – maltański polityk, wieloletni parlamentarzysta i członek rządu, spiker Izby Reprezentantów (1988–1996), przewodniczący Partii Narodowej i premier Malty w latach 2004–2013.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył prawo na Uniwersytecie Maltańskim (1975). Praktykował jako adwokat oraz pracował w charakterze radcy prawnego w przedsiębiorstwach. Dział w Ruchu Maltańskim Akcji Katolickiej (w tym jako jego przewodniczący w latach 1976–1986)[1].

Z ramienia Partii Narodowej został w 1988 nominowany na przewodniczącego maltańskiego parlamentu. W 1992 powierzono mu ponownie tę funkcję na czteroletnią kadencję. W 1996 został wybrany do Izby Reprezentantów, reelekcję uzyskiwał w 1998, 2003, 2008 i 2013[2]. W latach 1996–1998 Partia Narodowa pozostawała w opozycji , Lawrence Gonzi był nominalnym ministrem spraw socjalnych w gabinecie cieni, w 1997 został sekretarzem generalnym partii. W 1998 objął stanowisko ministra spraw socjalnych i przewodniczącego frakcji parlamentarnej Partii Narodowej. W 1999 został wybrany na wiceprzewodniczącego PN. Premier Edward Fenech Adami mianował go wówczas jednocześnie wicepremierem, pozostawiając mu także dotychczasowy resort. Utrzymał te stanowiska po wyborach w 2003. W 2004 został nowym przewodniczącym Partii Narodowej. Edwarda Fenecha Adamiego (wybranego na prezydenta Malty) zastąpił również na urzędzie premiera – stanowisko to objął 23 marca 2004. W swoim pierwszym gabinecie został także ministrem finansów[1][2].

W wyborach parlamentarnych w 2008 Partia Narodowa ponownie zdobyła większość (35 spośród 69 mandatów w Izbie Reprezentantów), co zapewniło mu utrzymanie stanowiska premiera rządu na kolejną kadencję[1]. W grudniu 2012 jego rząd stracił jednakże większość w parlamencie, kiedy jeden z deputowanych Partii Narodowej zagłosował przeciwko projektowi ustawy budżetowej. Doprowadziło to w konsekwencji do nieznacznego przyspieszenia wyborów[3]. W wyborach parlamentarnych z 9 marca 2013 Partia Narodowa uzyskała jednakże tylko 29 mandatów i znalazła się w opozycji[4][5]. 11 marca 2013 stanowisko premiera objął Joseph Muscat[6]. Lawrence Gonzi zrezygnował z partyjnego przywództwa (na funkcji przewodniczącego i tym samym lidera opozycji zastąpił go Simon Busuttil[7]), a kilka miesięcy później zrezygnował z mandatu poselskiego.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Dr Lawrence Gonzi (ang.). gov.mt. [dostęp 2013-06-02].
  2. 2,0 2,1 Lawrence Gonzi (ang.). parlament.mt. [dostęp 2013-06-02].
  3. Malta government falls after PM Gonzi loses majority (ang.). BBC News, 10 grudnia 2012. [dostęp 2013-03-12].
  4. Labour returns to power in Malta after 15 years (ang.). BBC News, 10 marca 2010. [dostęp 2013-03-12].
  5. March 2013 (ang.). rulers.org. [dostęp 2013-03-12].
  6. Muscat sworn in as Malta's prime minister (ang.). europeonline-magazine.eu, 11 marca 2013. [dostęp 2013-03-12].
  7. Simon Busuttil wins PN leadership contest (ang.). maltatoday.com.mt, 4 maja 2013. [dostęp 2013-06-02].