Lazare Hippolyte Carnot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hippolyte Carnot

Lazare Hippolyte Carnot [lazaʀ ipɔlit kaʀno], (ur. 6 października 1801 w Saint-Omer (Pas-de-Calais), zm. 16 marca 1888 w Paryżu) – francuski polityk i autor prac historycznych, wolnomularz[1]

Syn Lazare'a Nicolasa, brat Nicolasa Leonarda. Uczestniczył w rewolucji lipcowej w 1830 roku i założył w Paryżu Komitet Polski. Karierę rozpoczął jako deputowany do Zgromadzenia Narodowego w 1839 roku. W roku 1848 został ministrem oświaty. Powtórnie został wybrany ministrem w 1850 i urząd swój pełnił do 1857. Sformułował i przeprowadził projekt reformy oświaty. Od 1876 senator. Wyznawca przekonań lewicowo – republikańskich. Autor dzieł historycznych i wydawca źródeł.

Jego syn Marie François Sadi Carnot był prezydentem Francji.

Przypisy

  1. Ludwik Hass, Wolnomularstwo w Europie środkowo-wschodniej w XVIII i XIX wieku, 1982, s. 333.