Lazulit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Information icon.svg Nie mylić z: lazurytem.
Lazulit
Lazulit
Lazulite-rh02-21b.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny hydroksofosforan glinu, magnezu i żelaza ((Mg,Fe)Al2[OH/PO4]2)
Twardość w skali Mohsa 5–6
Przełam nierówny
Łupliwość niewyraźna
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 3,08–3,17 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa niebieska, fioletowoniebieski, ciemnoniebieski rzadziej niebieskozielony
Rysa biała
Połysk tłusty, szklisty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lazulit – rzadki minerał z gromady fosforanów. Nazwa pochodzi od arab. azul = niebo; pers. lazhward = niebieski oraz łac. lazulum = błękit, połączonego z gr. lithos = kamień (skała), nawiązując do charakterystycznej barwy tego minerału.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Rzadko tworzy kryształy, najczęściej igiełkowe lub krótkosłupkowe, najczęściej przyjmujące postać podwójnej piramidy o przekroju prostokąta. Przeważnie występuje w skupieniach ziarnistych i zbitych, tworzy też impregnacje. Jest minerałem kruchym, przeświecającym (w cienkich okruchach). Zazwyczaj zawiera jasne cętki, kropki, smugi. Z trudem rozpuszcza się w gorących kwasach Tworzy kryształy mieszane ze scorzalitem.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w skałach metamorficznych oraz w pegmatytach granitowych i w utworach hydrotermalnych, reprezentowanych przeważnie przez żyły mlecznego kwarcu (zwykle z rutylem i andaluzytem). Spotykany jest też w kwarcytach. Minerałami współwystępującymi są korund, rutyl, granat, dysten, kwarc.

Miejsca występowania: Austria – okolice Salzburga, Szwajcaria – Zermatt, Szwecja, Słowacja – Nitra, Brazylia – Minas Gerais, Boliwia, Rosja, USA.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Minerał bardzo atrakcyjny, poszukiwany i ceniony przez kolekcjonerów.
  • Bywa wykorzystywany do wyrobu drobnej galanterii ozdobnej oraz rzeźb.
  • Niekiedy jest stosowany jako kamień jubilerski.
  • Bardzo często bywa mylony z podobnym do niego lazurytem (głównym składnikiem skały lapis lazuli), sodalitem, azurytem, wiwianitem, a nawet z czaroitem.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]