Le Figaro
| Le Figaro | |
|---|---|
| Częstotliwość | dziennik |
| Kraj | Francja |
| Wydawca | Société du Figaro |
| Rodzaj czasopisma | polityczno-społeczno-ekonomiczny |
| Pierwsze wydanie | 15 stycznia 1826 |
| Redaktor naczelny | Alexis Brézet |
| Średni nakład | 327 500 egz. |
| Format | dziennik |
| ISSN | 0182-5852 |
| Strona internetowa czasopisma | |
Le Figaro – francuski dziennik wydawany od 1826 w Paryżu. Obecnie ma centroprawicową linię. Nakład „Le Figaro” wynosi 433 tysiące egzemplarzy. Redaktorem naczelnym dziennika jest Alexis Brézet. Gazetę wydaje Société du Figaro, które od 2004 należy do Socpress (jego jedynym akcjonariuszem jest magnat przemysłowy Serge Dassault).
Spis treści |
Historia [edytuj]
„Le Figaro” jest najstarszym z ukazujących się obecnie dzienników francuskich (istnieje od 1826). Początkowo miał charakter satyryczny. W 1975 z rąk Jeana Provosta wykupił go Robert Hersant, magnat prasowy, który w latach II wojny światowej popierał Pétaina, potem zaś zbliżył się do gaullistów. W 1976 na znak protestu wobec przeszłości nowego właściciela z pracy w „Le Figaro” zrezygnowali najwybitniejsi komentatorzy gazety: Jean d'Ormesson, Raymond Aron, Claude Mauriac, Xavier Marchetti i Pierre Thibon[1].
Grupa Hersanta przejściowo była m.in. w posiadaniu klubu piłkarskiego FC Nantes[potrzebne źródło]. Na początku lat 90. XX w. Hersant zaangażował się kapitałowo w Polsce, gdzie był właścicielem m.in. „Rzeczpospolitej” (51% akcji), „Tempa”, „Trybuny Śląskiej” oraz „Dziennika Łódzkiego”.
W 2004 kontrolę nad gazetą przejął Serge Dassault poprzez swoją grupę przemysłową GIMD.
Dodatki tematyczne [edytuj]
- codziennie: „Le Figaro Économie”, „Le Figaro Et Vous”,
- poniedziałek: „Le Figaro Réussir”, „Santé”
- wtorek: brak
- środa: „Le Figaroscope” (w regionie paryskim)
- czwartek: „Le Figaro Littéraire”
- piątek: brak
- sobota: „Le Figaro Magazine”, „Madame Figaro”, „TV Magazine”.
Poza cotygodniowymi dodatkami gazeta wydaje także serie tematyczne, wydawnictwa książkowe, płyty itp.
Zespół redakcyjny [edytuj]
Dziennikarze
|
|
|
Projekty powiązane [edytuj]
- evene.fr – internetowy serwis kulturalny[2].
Przypisy
- ↑ Robert Bielecki: Francuzi na co dzień. Warszawa: Książka i Wiedza, 1984, s. 139. ISBN 830511273X.
- ↑ evene.fr.