Leading (typografia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Leading – angielski termin typograficzny (ang. leadołów), który zadomowił się także w języku polskim. Leading jest to odległość pomiędzy sąsiednimi wierszami drukowanego tekstu. Zarówno w języku angielskim, jak i polskim istnieją problemy terminologiczne związane z jednoznacznością tego słowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W zecerstwie angielskie słowo leading było synonimem polskich określeń: interlinia oraz odstęp międzywierszowy i oznaczało to, co dziś zwiemy w sposób jednoznaczny interlinią, czyli pusty pas pomiędzy wierszami tekstu (odległość pomiędzy dolną linią pisma w wierszu górnym i górną linią pisma w wierszu dolnym). Pierwotnie czcionki układano w linie, które oddzielano pasami ołowiu (czasem papieru lub miedzi). Ponieważ pasy ołowiu (ang. leading) nie były wysokie jak font, dlatego były niedrukowalne tworząc przestrzeń między liniami tekstu.[1]

Teraźniejszość[edytuj | edytuj kod]

Leading obecnie oznacza odległość pomiędzy dwiema sąsiednimi podstawowymi liniami pisma, czyli liniami na których stoją litery. Z tradycyjnego, zecerskiego określenia odstęp międzywierszowy wyewoluowało dzisiejsze określenie odstęp między wierszami, co oznacza leading w terminologii programów biurowych, np. w edytorach tekstu. Odstęp między wierszami podaje się w jednostkach (i ułamkach) wierszy. Odstęp między wierszami jest równy jeden, gdy interlinia jest równa zero. Terminu leading używa się w programach do składu i łamania, a określa się go w punktach typograficznych. Leading jest równy stopniowi pisma gdy interlinia wynosi zero.

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

  • leading (DTP) = odstęp między wierszami (programy biurowe)
  • leading = stopień pisma + interlinia

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Solomon, Martin The art of typography. An introduction to Typo.icon.ography Nowy Jork 1994: ss. 93-94.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]