Leandro Fernández de Moratín

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Leandro Fernández de Moratín
Leandro Fernández de Moratín.jpg
Leandro Fernández de Moratín pędzla Goi, 1799
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1760 w Madrycie, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 2 czerwca 1828 w Paryżu, Francja
Narodowość Hiszpania hiszpańska
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła El viejo y la niña
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Leandro Fernández de Moratín w Wikicytatach

Leandro Fernández de Moratín (1760-1828) – hiszpański dramaturg i poeta. Jego ojcem był polityk i reformator (jeden z tzw. ilustrados) Nicolás Fernández de Moratín (1737-1780), działający w latach od 1762 do 1780.

Zaczął pracę jako tłumacz dzieł Szekspira i Moliera. Pisał utwory poetyckie, ody, sonety i ballady, ale wyróżniał się jako dramatopisarz. Jego pierwsze próby literackie wspierał Gaspar Melchor de Jovellanos. Jako sekretarz finansisty Francisca Cabarrusa podróżował do różnych krajów europejskich, zwłaszcza Francji, w której widział wzór do naśladowania, aby rozwiązać problemy ubóstwa i zacofania kulturalnego w Hiszpanii. Po zakończeniu hiszpańskiej wojny niepodległościowej toczonej przeciwko Napoleonowi i przywróceniu monarchii absolutnej, w Hiszpanii zapanował terror i prześladowania liberałów, zwolenników konstytucji i popierających Francuzów (tzw. afrancesados). Moratín był zwolennikiem bonapartystowskich rządów w Hiszpanii (Józefa Bonaparte) – musiał emigrować do Francji, gdzie miszkał do końca życia[1].

W roku 1790 opublikował swą pierwsza komedię: El viejo y la niña (Starzec i dziewczyna), satyrę na małżeństwo osób o dużej różnicy wieku. W 1792 napisał sztukę zatytułowaną: La comedia nueva (Nowa komedia), satyrę na ludzi piszących dramaty bez odpowiedniego przygotowania.

Przypisy