Leandro Marconi

Leandro Jan Marconi (ur. 23 kwietnia 1834 w Warszawie, zm. 8 października 1919 w Montreux), polski architekt, syn Henryka Marconiego i spolonizowanej Szkotki Małgorzaty z Heitonów (1807-1884). Jego żoną była Bronisława z Osikowskich (1838-1902).

Twórca wielu budowli eklektycznych nawiązujących do form renesansu włoskiego i klasycyzmu. Szczególnie związany z Warszawą, autor projektów takich obiektów jak:

• Pałacyk Wilhelma Ellisa Raua w Al. Ujazdowskich,
• synagoga na Tłomackiem,
• pałac Sobańskich w Al. Ujazdowskich,
• Pałac Konstantego Zamoyskiego przy ul. Foksal,
• Bank Handlowy przy ul. Traugutta 7,
• Pałac Branickich w Warszawie (Na Skarpie),
• Pałac Tyszkiewiczów w Wace Trockiej,

• i inne.

Bibliografia

• Stanisław Łoza: Słownik architectów i budowniczych polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących. Warszawa: Wydawnictwo im. Mianowskiego, Instytutu popierania nauki, 1931, s. 211, 212.