Leandro Marconi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Leandro Jan Marconi (ur. 23 kwietnia 1834 w Warszawie, zm. 8 października 1919 w Montreux), polski architekt, syn Henryka Marconiego i spolonizowanej Szkotki Małgorzaty z Heitonów (1807-1884). Jego żoną była Bronisława z Osikowskich (1838-1902).

Twórca wielu budowli eklektycznych nawiązujących do form renesansu włoskiego i klasycyzmu. Szczególnie związany z Warszawą, autor projektów takich obiektów jak:

  • i inne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Łoza: Słownik architectów i budowniczych polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących. Warszawa: Wydawnictwo im. Mianowskiego, Instytutu popierania nauki, 1931, s. 211, 212.


Wikimedia Commons