Lech Konopiński
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lech Konopiński (ur. 16 marca 1931 r. w Poznaniu) – polski poeta, satyryk, autor utworów dla dzieci i młodzieży oraz widowisk telewizyjnych.
Ukończył Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Poznaniu. W 1973 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. Debiutował w 1954 na łamach tygodnika "Szpilki" jako satyryk. W latach 1957-1960 był redaktorem tygodnika satyrycznego "Kaktus". W latach 1960-1965 był redaktorem "Gazety Poznańskiej". W latach 1965-1973 był pracownikiem naukowym Instytutu Przemysłu Włókien Łykowych w Poznaniu.
W kwietniu 2004 otrzymał Order Uśmiechu. W 2009, podczas Warszawskiej Jesieni Poetyckiej, otrzymał nadany przez ministra kultury i dziedzictwa narodoego Bogdana Zdrojewskiego Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis[1].
Spis treści |
[edytuj] Twórczość
- Akcje i reakcje
- Amoreski
- Diabelskie sztuczki
- Bajeczne historie
- Pawie oczka
- Alfabet amora
- Co pełza i hasa po polach i lasach
- Figlarne listki
- Śmieszne pretensje
- Z kwiatka na kwiatek
- Zwierzątka i zwierzęta na sześciu kontynentach
- Książę Lech i druhów trzech
- Od bieguna do bieguna
- Przez dżungle i pustynie
- Skrzydełka Erosa
- Konopiński dzieciom
- Tutaj hasa nasza klasa
- Tak się kręci świat zwierzęcy
- Oczarowani limerykami
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Poznań. Medal Gloria Artis dla Lecha Konopińskiego. e-teatr.pl, 13 października 2009. [dostęp 29 czerwca 2011].
[edytuj] Bibliografia
- Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współczesni, 1939-1991: Leksykon. Wydawnictwo Naukowe PWN. ISBN 83-01-11593-9.
