Lectorium Rosicrucianum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Symbol Lectorium Rosicrucianum

Lectorium Rosicrucianum (Międzynarodowa Szkoła Złotego Różokrzyża) – nowy ruch religijny działający w Europie i Ameryce Północnej, odwołujący się do tradycji różokrzyża. Liczy około 15 tysięcy członków.

Początki organizacji sięgają 1924 roku, kiedy to bracia Jan (1896-1968) i Zwier (1892-1936) Leene zostali członkami holenderskiego oddziału Towarzystwa Różokrzyża. W 1930 roku dołączyła do nich Henny Stok-Huyser (1902-1990), wraz z którą w 1935 roku założyli własną, niezależną wspólnotę różokrzyżową. Jan Leene i Henny Stok-Huyser opublikowali pod pseudonimami Jan van Rijckenborgh i Catharose de Petri szereg książek[1]. W czasie II wojny światowej ruch ten był prześladowany przez nazistów, a wielu jego członków zesłano do obozów koncentracyjnych. Organizacja odrodziła się po 1945 roku, przyjmując obecną nazwę i rozszerzając swoją działalność poza Holandię.

Nauczanie Lectorium Rosicrucianum odwołuje się do tradycji kataryzmu, głosząc dualistyczną wizję świata, w którym zachodzi konflikt między statycznym ładem boskim a dynamicznym ładem naturalnym. Wyznawcy dążą do osiągnięcia gnozy, jednoznacznej z ewangelicznym „odrodzeniem z wody i z Ducha” (J 3,5)[1]. Służy temu duchowe oczyszczenie, rozumiane jako praktykowanie wegetarianizmu, abstynencja od alkoholu, tytoniu i narkotyków oraz unikanie różnych „zanieczyszczeń” w postaci np. mass mediów i okultyzmu. Ostatecznym celem gnozy ma być wewnętrzne oświecenie i zjednoczenie z Chrystusem, będące uświadomieniem sobie przez człowieka swojego boskiego pochodzenia[1].

W Polsce od 1986 roku Międzynarodowa Szkoła Złotego Różokrzyża działa oficjalnie jako zarejestrowany związek wyznaniowy, liczy około 300 członków[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Maria Libiszowska-Żółtkowska: Konwertyci nowych ruchów religijnych. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2003, s. 254. ISBN 9788322720332.
  2. Departament Badań Społecznych i Warunków Życia GUS: Wyznania Religijne - Stowarzyszenia Narodowościowe i Etniczne w Polsce 2009-2011. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013, s. 143. ISBN 978-83-7027-519-8. [dostęp 2014-04-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyclopedia of New Religious Movements. edited by Peter B. Clarke. London: Routledge, 2006. ISBN 0415267072.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]