Lednicki Park Krajobrazowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lednicki Park Krajobrazowy
Logo parku
Logo parku
{{{Opis_zdjęcia}}}
Ruiny kaplicy i palatium na Ostrowie Lednickim
Położenie gminy: Kiszkowo
Kłecko
Łubowo
Pobiedziska
Data utworzenia 19 czerwca 1998 r.
Powierzchnia 76,5248 km²
Liczba rezerwatów 0
brak współrzędnych
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Oficjalna strona
Portal Portal Ochrona środowiska

Lednicki Park Krajobrazowy – znajduje się we wschodniej Wielkopolsce. Został utworzony na podstawie uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z 26 maja 1988 roku[1] dla ochrony cennych historycznie i krajobrazowo ziem wokół jeziora Lednica, będących kolebką państwa polskiego. Posiada kategorię V (ochrona krajobrazowa) Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody[2].

Na krajobraz parku ukształtowany przez ostatnie zlodowacenie składają się równiny moreny dennej z pagórkami moreny czołowej i długie rynny polodowcowe wypełnione jeziorami, zajmującymi około 7% powierzchni obszaru chronionego. Niecałe 10% parku stanowią lasy, głównie bory sosnowe z domieszką świerka i gatunków liściastych[3]. Większość pozostałych gruntów jest użytkowana rolniczo. Południową część kraju przecina droga krajowa nr 5 z Poznania do Bydgoszczy, oraz linia kolejowa nr 353 z Poznania do Inowrocławia (przystanek Lednogóra).

W granicach parku zlokalizowano około 350 stanowisk archeologicznych, w tym 4 grody:

  • na Ostrowie Lednickim
  • na wyspie Ledniczce (gródek stożkowaty)
  • w Moraczewie
  • w Imiołkach (gródek stożkowaty, wtórnie wykorzystany jako mogiła żołnierzy napoleońskich)
Mapa Lednickiego Parku Krajobrazowego

Od 1997 r. odbywają się na terenie wsi Imiołki na Polach Lednickich w wigilię zesłania Ducha Świętego spotkania młodzieży. Widocznym ich znakiem jest Brama III Tysiąclecia w kształcie ryby.

Wśród pozostałych atrakcji parku należy wymienić[4]:

Przypisy