Leges Barbarorum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Leges Barbarorum (ustawy barbarzyńców) – ogólne pojęcie stosowane na określenie spisów prawa zwyczajowego plemion germańskich sporządzanych w okresie wczesnego średniowiecza. Powodem do ich sporządzania była rozpowszechniona wówczas zasada osobowości prawa, nakazująca sądzić daną osobę według prawa jej narodowości, bez względu na miejsce popełnienia czynu.

Znane są następujące leges barbarorum:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

B. Lesiński W. Rozwadowski, Historia prawa sądowego. Zarys wykładu,Wyd. Ars boni et aequi, Poznań 2007, ISBN 978-83-60550-07-6