Legia Tebańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Legia Tebańska
Męczennicy z Agaunum
Jacopo Pontormo 018.jpg
Dziesięć tysięcy męczenników
(obraz Jacopo Pontormo).
Data urodzenia  ?
Egipt
Data śmierci 22 września ok. 286 lub 291
Agaunum (dzisiejsze Saint-Maurice)
Kościół/
wyznanie
katolicki, koptyjski
Wspomnienie 22 września
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Legia Tebańska lub Legion Tebańskilegendarny pierwszy chrześcijański legion rzymskiej armii, utworzony pierwotnie w Tebaidzie w Górnym Egipcie w III wieku, stamtąd przeniesiony do Europy w celu walki z barbarzyńcami. Rekrutację do legionu miał przeprowadzać sam cesarz Maksymian[a].

Święty Maurycy i Legia Tebańska[edytuj | edytuj kod]

Według tradycji centurionem tego oddziału armii był św. Maurycy, będący w posiadaniu Świętej i Niosącej Krzyż Lancy Cesarskiej (łac. Sancta et Crucifera Imperialis Lancae).

Pierwsza pisana informacja o legionie pochodzi z V wieku (ok. 425-450) od biskupa św. Eucheriusza z Lyonu.

Legion stacjonował w Agaunum (dzisiejsze Saint-Maurice na terytorium Szwajcarii) w czasach wspólnego panowania Dioklecjana i Maksymiana, którzy prześladowali wyznawców chrześcijaństwa. Przed jedną z bitew z barbarzyńskim królestwem na terenach Franków do obozu przybył Maksymian, władca Rzymu, aby zobaczyć jak jego armia walczy i zwycięża. Zwyczajem było oddanie hołdu cezarowi jako bogu i złożenie ofiary bogom starorzymskim. Tylko legion Maurycego odmówił. Cezar nakazał wymordowanie żołnierzy przez ścięcie ok. 286-291 roku lub na przełomie III i IV wieku. Była to tzw. decymacja (dziesiątkowanie). Śmierć męczeńską ponieśli wtedy:

Zbiec udało się nielicznym żołnierzom, ale i tych w końcu ujęto i stracono.

W benedyktyńskim opactwie Gembloux (Belgia) w X wieku powstał poemat opisujący męczeństwo Legionu Tebańskiego, którego autorem był jeden z mnichów. W tym okresie ówczesny opat św. Wibert (+962) przeniósł relikwie św. Eksuperiusza do klasztoru.

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Męczennicy z Agaunum (św. Maurycy i 6600 towarzyszy) uznani przez Kościół katolicki za świętych wspominani22 września.

Kościoły koptyjskie, z uwagi na własny kalendarz podzielony na 13 miesięcy, wspominają świętych męczenników odpowiednio do kalendarza gregoriańskiego.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Świat chrześcijański w 1991 roku obchodził tysiąc siedemsetną rocznicę męczeństwa tych świętych. W uroczystościach udział wziął biskup Serapion delegowany przez patriarchę Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego Szenudę III. Z tej okazji relikwie św. Maurycego oraz świętych Kasjusza i Florencjusza powróciły do Kościoła koptyjskiego.

W koptyjskich synaksarionach do września 1992 roku[b] brak było wpisu o męczennikach. Oznaki kultu znajdują się jedynie w konsekrowanych nazwach ołtarzy lub obrazów. Ołtarz św. Maurycego znajduje się w kościele NMP i św. Atanazego w Mississauga a ikona przedstawiająca męczeństwo św. Maurycego i św. Marii w Cambridge w Kanadzie.

Pozostali święci związani z Legią Tebańską[edytuj | edytuj kod]

W historii prześladowań Legionu śmierć męczeńską za wiarę ponieśli również m.in.:

w Szwajcarii
  • Feliks i Regula oraz ich sługa Eksuperancjusz – ścięci ok. 302 w Turicu (łac. Turicum), dzisiejszym Zurychu (wspomnienie 11 września),
  • Ursus i Wiktor oraz 66 towarzyszy – straceni pod koniec III wieku w Soloturn (wspomnienie 30 września),
  • Werena – dobrodziejka i uzdrowicielka, wymieniana razem z legionistami, zmarła śmiercią naturalną ok. 320 lub 350 w Zurzach (wspomnienie 1 września);
w Niemczech
we Włoszech
we Francji
  • Wiktor – stracony w Marsylii ok. 287-288 lub 290 (wspomnienie 21 lipca),
  • Defendente z Teb – ścięty w Agaunum lub Marsylii ok. 286 (wspomnienie 2 stycznia).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Historycznie istniał rzymski legion Maksymiana utworzony w roku 296 lub 297 prawdopodobnie przez Dioklecjana.
  2. 1992 - rok napisania artykułu źródłowego na coptic.net

Przypisy

  1. The Roman Theban Legion (ang.). [dostęp 2011-02-06].
  2. St. Sebastian and Alverius (ang.). Catholic Online, www.catholic.org. [dostęp 2011-10-15].
  3. Tyberiusz (pol.). DEON.pl z inicjatywy SJ i Wydawnictwa WAM za H.Frosem i F. Sową. [dostęp 2011-10-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]