Legion Żydowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Legion Żydowski
הגדודים העבריים
Historia
Państwo Egipt, Bliski Wschód
Sformowanie 23 sierpnia 1917
Rozformowanie grudzień 1918
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja

Legion Żydowski (hebr. הגדודים העבריים) był nazwą dla pięciu batalionów żydowskich ochotników utworzonych przez Armię Brytyjską. Bataliony nosiły kolejną numerację od 38 do 42 Batalionu Królewskich Fizylierów.

Wprowadzenie[edytuj | edytuj kod]

Zeev Jabotinsky uniform.jpg Joseph Trumpeldor.jpg
Zeew Żabotyński i Josef Trumpeldor w mundurach.

W grudniu 1914 Zeew Żabotyński i Josef Trumpeldor przedstawili projekt utworzenia żydowskiej jednostki wojskowej, która uczestniczyłaby po stronie Brytyjskiej Armii w wyzwoleniu Palestyny spod panowania Imperium Osmańskiego.

Pierwotna formacja wojskowa powstała w marcu 1915 i nosiła nazwę Korpus Mułów Syjonu (Zion Mule Corps). Była to pomocnicza jednostka transportowa korzystająca z mułów. Powstała ona w Egipcie i składała się z 500 żydowskich ochotników, którzy zostali wydaleni przez Turków z Palestyny. Wzięli oni udział w walkach na półwyspie Gallipoli. Przez cały czas ci żydowscy ochotnicy opowiadali się za syjonistyczną ideą utworzenia żydowskiego państwa w Palestynie. Gdy w 1916 roku Brytyjczycy ewakuowali wojska z Gallipoli, żydowski korpus został rozwiązany, a żołnierze ewakuowani do Wielkiej Brytanii, gdzie stali się zalążkiem Legionu Żydowskiego.

Decyzja o powstaniu Legionu[edytuj | edytuj kod]

18 lipca 1917 Lord Edmond James de Rothschild przedstawił pierwszemu sekretarzowi brytyjskiego rządu Lordowi Arthurowi Balfour propozycję utworzenia żydowskich oddziałów wojskowych do walki z Turkami w Palestynie. 23 sierpnia rząd Wielkiej Brytanii zgodził się na utworzenie pierwszych żydowskich batalionów.

Utworzenie Legionu[edytuj | edytuj kod]

  • Jako pierwszy został sformowany 38 Batalion Fizylierów Królewskich. Rekrutacja i szkolenie ochotników rozpoczęło się 20 stycznia 1918 w Plymouth w Wielkiej Brytanii. 5 lutego opuścili Anglię i w marcu przybyli do Egiptu. 11 czerwca oficjalnie weszli w skład 31 Brygady, 10 Dywizji. 25 lipca wyłączona z Brygady i przyłączona do Dywizji Anzac Mounted (dywizja mieszana złożona z jednostek z Australii, Nowej Zelandii i innych) na terenie Palestyny.
  • 39 Batalion Fizylierów Królewskich został sformowany 21 stycznia 1918 w Plymouth. W kwietniu opuścił Anglię i przybył do Egiptu. We wrześniu został włączony do Dywizji Anzac Mounted.

Żołnierze tych dwóch batalionów w większości pochodzili z Wielkiej Brytanii, Rosji, Stanów Zjednoczonych i Kanady. Byli to wszyscy żydowscy ochotnicy.

  • 40 Batalion Fizylierów Królewskich został sformowany 21 stycznia 1918 w Plymouth. W lipcu wypłynął z Anglii do Egiptu, gdzie od sierpnia dołączył do 38 i 39 Batalionu Fizylierów Królewskich. W skład tego batalionu weszło 92 tureckich Żydów, którzy trafili do niewoli i uzyskali zezwolenie na werbunek.

W styczniu 1918 w Plymouth zaczęto także formowanie 41 i 42 Batalionu Fizylierów Królewskich, które w późniejszym czasie przerzucono do Egiptu. Ogółem w żydowskich batalionach w Palestynie walczyło ponad 5,000 żołnierzy.

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

Żołnierze Legionu Żydowskiego przy Murze Zachodnim w Jerozolimie – 1917 rok.

38 Batalion uczestniczył w czerwcu 1918 roku w walkach na północ od Jerozolimy, tracąc 20 ludzi. 40 Batalion wszedł do walki w Samarii i w okolicach Nablusu stoczył bitwę z Turkami. Później razem z 39 Batalionem bronił strategicznych pozycji w dolinie Jordanu. W połowie września żydowskie bataliony uczestniczyły w bitwie pod Megiddo, w której odniesiono decydujące zwycięstwo nad Turkami.

Powojenne losy[edytuj | edytuj kod]

Zaraz po zakończeniu I wojny światowej, w listopadzie i grudniu 1918 władze brytyjskie zwolniły prawie wszystkich żydowskich ochotników. Część z nich powróciła do swoich państw, jednak niektórzy osiedlili się w Palestynie, przyczyniając się do wzmocnienia możliwości obronnych żydowskich osad. Brytyjczycy pozostawili jedynie 38 Batalion Fizylierów Królewskich, który dalej istniał pod nazwą First Judeans. Jego żołnierze posiadali czapki z charakterystyczną odznaką: menora z hebrajskim słowem „Kadima” u podstawy.

Byli żołnierze Legionu Żydowskiego wzięli aktywny udział w obronie osad żydowskich podczas arabskich zamieszek w 1920 i 1921 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • John H. Patterson With the Judeans in the Palestine campaign. London: Hutchinson & Co. 1922.
  • Valdimir Jabotinsky The story of the Jewish Legion. New York: Bernard Ackerman, 1945. ASIN B0007DE88U
  • Roman Freulich Soldiers in Judea;: Stories and vignettes of the Jewish Legion. Herzl Press, 1965. ASIN B0007EN0GK
  • Elias Gilner Fighting dreamers; a history of the Jewish Legion in World War One: With a glimpse at other Jewish fighting groups of the period. 1968. ASIN B0006BT7KM
  • Elias Gilner War and Hope. A History of the Jewish Legion. New York; Herzl Press: 1969. ASIN B0006C2O2E
  • Oscar Kraines The soldiers of Zion: The Jewish Legion, 1915-1921. 1985. ASIN B0006YWX5U
  • R.J. Marrion „The Jewish Legion,” 39th (service) battalion, Royal Fusiliers (City of London Regiment), 1918-1919. 1987. ASIN B000719GOS
  • Martin Watts The Jewish Legion and the First World War. 2004. ISBN 1-4039-3921-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]