Legnickie Pole
| Legnickie Pole | |||||
|
|||||
Barokowy kościół pw św. Jadwigi z dawnym klasztorem Benedyktynów |
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | dolnośląskie | ||||
| Powiat | legnicki | ||||
| Gmina | Legnickie Pole | ||||
| Liczba ludności (2009) | 1301 | ||||
| Strefa numeracyjna | (+48) 76 | ||||
| Kod pocztowy | 59-241 | ||||
| Tablice rejestracyjne | DLE | ||||
Legnickie Pole (niem. Wahlstatt) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Legnickie Pole, na południe od Legnicy. Miejscowość jest siedzibą gminy Legnickie Pole. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie legnickim.
Spis treści |
Nazwa [edytuj]
W kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 wymieniona jest część Legnickiego Pola Racimierz pochodząca od staropolskiego imienia męskiego Racimir zanotowanej w zlatynizowanej formie Rathimiri villa.[1][2]
Historia [edytuj]
Zabytki [edytuj]
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:
- ośrodek historyczny miasta
- kościół, pw. Trójcy Świętej, obecnie muzeum poświęcone bitwie pod Legnicą, w której zginął książę Henryk Pobożny; kościół pochodzi z XIII-XV w., przebudowany w XVIII w.; będący razem z: kościołem klasztornym św. Jadwigi, klasztorem oo. benedyktynów, pawilonem ogrodowym pomnikiem historii[4] (według dawnej klasyfikacji zabytkiem klasy zerowej), oraz jeden z większych w Polsce domów pomocy społecznej. Po bitwie pod Legnicą, prawdopodobnie w 1242 r., księżna Anna, wdowa po Henryku Pobożnym, lub według innej wersji księżna Jadwiga, jego matka, ufundowała w Legnickim Polu kościół i darowała go benedyktynom z czeskich Opatovic. Pozostawał on w ich posiadaniu do czasów reformacji. W 1535 r. książę legnicko-brzeski Fryderyk II przejął dobra benedyktynów i sprzedał je w ręce prywatne. Na początku XVIII w. benedyktyni odkupili posiadłości w Legnickim Polu i przystąpili do budowy nowego kościoła i klasztoru. W 1810 r. król pruski zlikwidował zakon i podarował w 1818 r. majątek sławnemu marszałkowi Blücherowi, który otrzymał tytuł książęcy jako Fürst Blücher von Wahlstatt.
- cmentarz kościelny
- zespół klasztorny oo. benedyktynów, ul. św. Jadwigi:
- kościół klasztorny, obecnie par. pw. św. Jadwigi, z l. 1727-31
- klasztor, obecnie dom opieki społecznej, z l. 1723-31
- pawilon ogrodowy (klasztorny), ob. ośrodek terapii, z ok. 1738 r.
- park, powstały po 1738 r.
- zespół korpusu kadetów, ul. Benedyktynów 2-4:
- koszary, obecnie dom opieki społecznej, z l. 1838-41
- dom komendanta, obecnie bud. administracji, z l. 1838-41
- lazaret, obecnie bud. mieszkalno-leczniczy, z l. 1838-41
- szkoła, obecnie bud. mieszkalno-leczniczy, z l. 1894-98
- dom, ul. Benedyktynów 2, z l. 1894-98
- budynek gospodarczy, ul Benedyktynów 2a, z l. 1894-98
- dom, ul. św. Jadwigi 4, z l. 1894-98
- budynek gosp., ob. przedszkole, z l. 1894-98
- budynek gosp., filtrownia, z l. 1894-98
- cmentarz ewangelicki, obecnie rzym.-kat. par., z pocz. XIX w.
- aleja lipowa, z pocz. XIX w.
- dom parafialny ewangelicki, obecnie plebania rzym.-kat., ul. św. Jadwigi 1, z 1890 r.
Muzeum Bitwy pod Legnicą [edytuj]
W Legnickim Polu znajduje się Muzeum Bitwy pod Legnicą. Adres: pl. Henryka II Pobożnego 3.
Gospodarka [edytuj]
Celem aktywizacji gospodarczej gminy, pomiędzy autostradą A4, a torami kolejowymi linii Legnica–Kamieniec Ząbkowicki utworzona została podstrefa Legnickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej.
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis. dokumentyslaska.pl. [dostęp 2012-10-24].
- ↑ H. Markgraf, J. W. Schulte, Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis, Breslau 1889.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 31 sierpnia 2012]. s. 94.
- ↑ Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 kwietnia 2004 Dz. U. z 2004 r. Nr 102, poz. 1056
|
|||||||||||