Leiobunum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łabuń
Leiobunum
C. L. Koch, 1839
Samica L. rotundum
Samica L. rotundum
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada pajęczaki
Rząd kosarze
Podrząd Eupnoi
Nadrodzina Phalangioidea
Rodzina Sclerosomatidae
Podrodzina Leiobuninae
Rodzaj Leiobunum
Synonimy
Forbesium Weed, 1890
Leiobunus Meade, 1855
Metaliobunum Suzuki, 1940
Pseudoliobunum Müller, 1914

Łabuń (Leiobunum) – rodzaj kosarzy z podrzędu Eupnoi i rodziny Sclerosomatidae. Licząc ponad 130 opisanych gatunków jest trzecim najliczniejszym rodzajem kosarzy[1].

Budowa ciała[edytuj | edytuj kod]

Ciało w zarysie owalne. Oskórek miękki, nieco skórzasty. Bruzdy na głowotułowiu i trzech ostatnich segmentach odwłoka bardzo wyraźne. Na pierwszych segmentach odwłoka słabo lub w ogóle nie widoczne. Przednie i boczne obrzeża głowotułowia gładkie. Pory boczne małe, owalne i obrzeżone.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Przedstawiciele rodzaju są szeroko rozprzestrzenieni na półkuli północnej. Występują w Ameryce Północnej od Gwatemali po Kanadę, Eurazji oraz Afryce Północnej[2]. W Europie występuje 14 gatunków, z czego z Polski wykazano 5[3]:

  • L. blackwalli Meade, 1861
  • L. limbatum L. Koch, 1861łabuń długonogi
  • L. rotundum (Latreille, 1798)
  • L. rupestre (Herbst, 1799)
  • L. tisciae Avram, 1968

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Opisano dotąd 132 gatunki kosarzy z tego rodzaju[1][2]:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Adriano B. Kury: Checklist of valid genera of Opiliones of the World (ang.). [dostęp 30-07-2012].
  2. 2,0 2,1 Joel Hallan's Biology Catalog: Sclerosomatidae. [dostęp 2012-07-25].
  3. Wojciech Staręga: Lista kosarzy Polski na arachnologia.edu.pl. 2000-07-31. [dostęp 2012-06-28].