Leizhou Bandao
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Leizhou Bandao (Półwysep Leizhou; chiń. upr.: 雷州半岛; chiń. trad.: 雷州半島; pinyin: Léizhōu Bàndǎo) – półwysep w południowych Chinach, pomiędzy Zatoką Tonkińską a Morzem Południowochińskim o długości 130 km oraz szerokości 80 km. Powierzchnię półwyspu stanowią obszary równinne lub pagórkowate. Obszar tego półwyspu w większości jest rolniczy. Największym miastem półwyspu Leizhou jest Zhanjiang[1].
