Lekcjonarz 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lekcjonarz 1
Codex Colbertinus 700.jpg

Mateusz 18,10 (facsimile Montfaucona)
Rodzaj lekcjonarz
Numer 1
Zawartość Ewangelistarion
Data powstania X wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 30 × 24 cm
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Lekcjonarz 1 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum 1 – rękopis Nowego Testamentu pisany uncjałą na pergaminie w języku greckim z X wieku. Służył do czytań liturgicznych[1]. Dawniej był znany jako Codex Colbertinus 700, następnie jako Codex Regius 278. Jest rzadko cytowany w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu.

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 265 pergaminowych kartach (30 cm na 24 cm)[1]. Służył do czytań od święta Paschy do Zielonych Świąt[2][3].

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 10 linijek w kolumnie[1], 7-8 liter w linijce[3]. Stosuje przydechy i akcenty pochodzące od oryginalnego skryby[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W przeszłości kodeks był rozmaicie datowany. Montfaucon datował go na wiek VIII[4]. Datę tę podtrzymali Wettstein[5] i Scrivener[2]. Gregory datował go na X wiek (z wahaniem), Henri Omont na XIV. Obecnie INTF datuje go na wiek X[1][6].

Rękopis badał Bernard de Montfaucon, który opublikował pierwsze jego facsimile (patrz ilustracja)[7]. Scholz kolacjonował jego tekst[3]. Rękopis badali Paulin Martin[8] oraz Henri Omont[9].

Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Johann Jakob Wettstein, który umieścił go w grupie lekcjonarzy i nadał mu numer 1[5]. Pozycja ta została podtrzymana na liście Gregory'ego i Alanda.

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 278) w Paryżu[1].

Jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3). NA27 oraz NA28 nie cytują go.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219.
  2. 2,0 2,1 F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 212.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 387.
  4. B. Montfaucon, Palaeographia graeca (Paris: 1708), p. 228,
  5. 5,0 5,1 J. J. Wettstein: Novum Testamentum Graecum editionis receptae cum lectionibus variantibus codicum manuscripts. Amsterdam: Ex Officina Dommeriana, 1751, s. 62.
  6. Liste Handschriften. W: Institute for New Testament Textual Research [on-line]. [dostęp 2012-12-31].
  7. B. Montfaucon, Palaeographia graeca (Paris: 1708), pp. 228-230,
  8. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs relatifs au Nouveau Testament, conservés dans les bibliothès de Paris (Paris 1883), p. 137-138
  9. Henri Omont: Fac-similés des plus anciens mss. grecs de la Bibliothèque Nationale du IVe au XIVe siècle. Paris: 1892, s. 21.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henri Omont, Fac-similés des plus anciens mss. grecs de la Bibliothèque Nationale du IVe and XIVe siècle (Paris, 1892), 21.