Lekcjonarz 10
| Lekcjonarz 10 | |
| Rodzaj | lekcjonarz |
| Numer | ℓ 10 |
| Zawartość | Ewangelistarion |
| Data powstania | XIII wiek |
| Język | grecki |
| Miejsce przechowywania | Francuska Biblioteka Narodowa |
| Rozmiary | 27,9 × 22,3 cm |
| Typ tekstu | bizantyński |
| Kategoria | – |
| Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze | |
Lekcjonarz 10 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum ℓ 10 – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIII wieku. Służył do czytań liturgicznych[1].
Spis treści |
Opis rękopisu [edytuj]
Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 199 pergaminowych kartach (27,9 cm na 22,3 cm)[1]. Lekcje pochodzą z Ewangelii Mateusza oraz Łukasza. Lekcje z Ewangelii Jana zaginęły. Stosuje noty muzyczne (neumy)[2][3].
Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 23 linijek w kolumnie[1].
Historia [edytuj]
Paleograficznie datowany jest na wiek XIII[1]. Rękopis badał Johann Jakob Wettstein, Scholz[3], Paulin Martin[4].
Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 280) w Paryżu[1].
Jest cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3). NA27 nie cytuje go.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219.
- ↑ F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 328.
- ↑ 3,0 3,1 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 388.
- ↑ Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs relatifs au Nouveau Testament, conservés dans les bibliothès de Paris (Paris 1883), p. 140.
Bibliografia [edytuj]
- C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 388.
