Lekcjonarz 15

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lekcjonarz 15
Rodzaj lekcjonarz
Numer 15
Zawartość Ewangelistarion
Data powstania XIII wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 25,6 × 19,1 cm
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Lekcjonarz 15 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum 15 – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIII wieku. Służył do czytań liturgicznych[1].

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 310 pergaminowych kartach (25,6 cm na 19,1 cm). Część kart kodeksu zaginęła[1]. Lekcje pochodzą z Ewangelii Jana, Mateusza i Łukasza[2].

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 22 lub 23 linijek w kolumnie[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie datowany jest na wiek XIII[1]. Rękopis badał Scholz[2], Paulin Martin[3].

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 302) w Paryżu[1].

Rękopis jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3)[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219.
  2. 2,0 2,1 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 388.
  3. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs relatifs au N. T., conservés dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), p. 142.
  4. The Greek New Testament, ed. K. Aland, A. Black, C. M. Martini, B. M. Metzger, and A. Wikgren, in cooperation with INTF, United Bible Societies, 3rd edition, (Stuttgart 1983), p. XXIX.