Lekcjonarz 5

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Barocci 202
Lectionary 5 (GA), f.115r.jpg

Folio 115 recto
Rodzaj lekcjonarz
Numer 5
Zawartość Ewangelistarion
Data powstania X wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Bodleian Library
Rozmiary 31 × 23 cm
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Lekcjonarz 5 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum 5 – rękopis Nowego Testamentu pisany uncjałą na pergaminie w języku greckim z X wieku. Służył do czytań liturgicznych[1].

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 150 pergaminowych kartach (31 cm na 23 cm)[1]. Lekcje pochodzą z Ewangelii Jana, Mateusza i Łukasza. Niektóre karty kodeksu zostały utracone. Stosuje noty muzyczne (neumy)[2][3].

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 19 linijek w kolumnie[1], 7-12 liter w linijce[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie datowany jest na wiek X[1]. Rękopis badał John Mill, który wykorzystał go w swoim wydaniu greckiego Nowego Testamentu oraz Johann Jakob Wettstein[2].

Obecnie przechowywany jest w Bodleian Library (Barocci 202) w Oksfordzie[1].

Jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3). NA27 nie cytuje go.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219.
  2. 2,0 2,1 F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 328.
  3. 3,0 3,1 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 387.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]