Lekcjonarz 70

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lekcjonarz 70
Rodzaj lekcjonarz
Numer 70
Zawartość Ewangelistarion
Data powstania XII wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 34,4 × 26,9 cm
Typ tekstu bizantyński
Kategoria
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Lekcjonarz 70 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum 70 – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XII wieku. Służył do czytań liturgicznych[1].

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 313 pergaminowych kartach (34,4 cm na 26,9 cm)[1]. Lekcje pochodzą z Ewangelii Jana, Mateusza i Łukasza. Kilka kart na początku oraz końcu kodeksu zostały uzupełnione później na papierze[2][3].

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 25–26 linijek w kolumnie. Pisany jest minuskułą[1].

Tekst Pericope adulterae zamieszczony został w skróconej formie (Jan 8,3-11)[3]. Z punktu widzenia krytyki tekstu reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną[3].

W Marku 10,7 stosuje unikatowy wariant μητερα (matka) zamiast γυναικα (żona)[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie datowany jest na wiek XII[1]. Rękopis został przywieziony ze Wschodu w roku 1669. Badał go Scholz (niektóre partie)[3], który go dodał do listy rękopisów Nowego Testamentu[2]. Badał go również i sporządził krótki jego opis Paul Martin[5].

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej w Paryżu, pod numerem katalogowym Gr. 288[1].

Jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3)[6]. NA27 nie cytuje go.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 222. ISBN 3-11-011986-2.
  2. 2,0 2,1 F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 332.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 393.
  4. The Greek New Testament, ed. K. Aland, A. Black, C. M. Martini, B. M. Metzger, and A. Wikgren, in cooperation with INTF, United Bible Societies, 3rd edition (Stuttgart 1983), p. 164.
  5. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au Nouveau Testament, conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), p. 150.
  6. The Greek New Testament, ed. K. Aland, A. Black, C. M. Martini, B. M. Metzger, and A. Wikgren, in cooperation with INTF, United Bible Societies, 3rd edition (Stuttgart 1983), pp. XXVIII.