Lekcjonarz 75

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lekcjonarz 75
Rodzaj lekcjonarz
Numer 75
Zawartość Ewangelistarion
Data powstania XII wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 28 × 22,7 cm
Typ tekstu bizantyński
Kategoria
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Lekcjonarz 75 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum 75 – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XII wieku. Służył do czytań liturgicznych[1].

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 250 pergaminowych kartach (28 cm na 22,7 cm)[1]. Lekcje pochodzą z Ewangelii Jana, Mateusza i Łukasza[2][3].

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 29 linijek w kolumnie. Pisany jest minuskułą[1].

Tekst Pericope adulterae zamieszczony został w skróconej formie (Jan 8,3-11)[3]. Z punktu widzenia krytyki tekstu reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie datowany jest na wiek XII[1]. Rękopis przywieziony został ze Wschodu do Paryża. Badał go Scholz[3], który dodał go do listy rękopisów Nowego Testamentu[2]. Badał go również i sporządził krótki jego opis Paul Martin[4].

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej w Paryżu, pod numerem katalogowym Gr. 293[1].

Nie jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3)[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 223. ISBN 3-11-011986-2
  2. 2,0 2,1 F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 332.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 394.
  4. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au Nouveau Testament, conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), p. 153.
  5. The Greek New Testament, ed. K. Aland, A. Black, C. M. Martini, B. M. Metzger, and A. Wikgren, in cooperation with INTF, United Bible Societies, 3rd edition, (Stuttgart 1983), pp. XXVIII, XXX.