Leki oksytotyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Leki oksytotyczne to substancje, najczęściej pochodzenia naturalnego lub ich półsyntetyczne pochodne, pobudzające czynność skurczową macicy.

Do grupy tej zaliczamy:

Oksytocyna jest stosowane w celu pobudzenia akcji porodowej. Powoduje regularne, skoordynowane skurcze macicy od dna w kierunku szyjki, ułatwiając tym samym poród. Może być również stosowana w połogu, w celu pobudzania i zwiększania laktacji. Oksytocyny nie wolno stosować w ciążach mnogich i w przypadku poprzecznego ułożenia płodu.

Alkaloidy sporyszu, takie jak ergometryna i metyloergometryna działają kurcząco na mięsień macicy oraz na naczynia krwionośne. Są stosowane po porodzie w przypadku nieprawidłowego lub niedostatecznego obkurczania się (zwijania) macicy. Pomagają też w hamowaniu krwotoków poporodowych.

Prostaglandyny są stosowane w celu pobudzenia akcji porodowej, również w prowokowaniu porodu obumarłego płodu lub jako środki poronne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Kompendium farmakologii. Waldemar Janiec (red.). Wyd. II. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006. ISBN 8320035899.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.