Lelingit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lelingit
Lelingit i kwarc; pochodzenie: kopalnia Gabe Gottes, Sainte-Marie-aux-Mines, Górny Ren, Francja (pokazano obszar 1,2 cm)
Lelingit i kwarc; pochodzenie: kopalnia Gabe Gottes, Sainte-Marie-aux-Mines, Górny Ren, Francja (pokazano obszar 1,2 cm)
Lelingit; pochodzenie: Broken Hill, Nowa Południowa Walia, Australia (2,4 x 2,2 x 2,0 cm)
Lelingit; pochodzenie: Broken Hill, Nowa Południowa Walia, Australia (2,4 x 2,2 x 2,0 cm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy Glaukopiryt
Skład chemiczny arsenek żelaza (FeAs2)
Twardość w skali Mohsa 5–5,5
Przełam nierówny
Łupliwość niewyraźna, prawie niedostrzegalna
Pokrój kryształu słupkowy, listewkowy i tabliczkowy
Układ krystalograficzny rombowy
Gęstość minerału 7,1–7,4 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa srebrzystobiała, stalowoszara
Rysa ciemnoszara, czarna
Połysk metaliczny
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lelingit (glaukopiryt) – rzadki minerał z grupy arsenków.

Nazwa pochodzi od miejscowości Lölling w Austrii, gdzie został odkryty.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy słupkowe, listewkowe i tabliczkowe (osiagają około 1 cm). Zazwyczaj występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, skorupowych. Jest kruchy, nieprzezroczysty. Często zawiera domieszki złota, kobaltu, niklu, srebra, antymonu i siarki.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W utworach hydrotermalnych oraz w skałach metamorficznych. Najczęściej bywa spotykany w żyłach i gniazdach mineralnych, w towarzystwie kruszców ołowiu, cynku, bizmutu, arsenu. Przeważnie współwystępuje z arsenopirytem. Znany jest z niektórych pegmatytów i żył kwarcowych.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: występuje z arsenopirytem, w serpentynitach: w Górach Złotych, Rudawach Janowickich, Górach Izerskich oraz w rejonie Lubina i Polkowic.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • główne źródło arsenu (73% As), także złota (w Złotym Stoku zawartość Au wynosiła 25–30 g na tonę), kobaltu i innych pierwiastków,
  • służy do wyrobu arszeniku, środków ochrony roślin, preparatów medycznych,
  • stosuje się go do utwardzania stopu drukarskiego,
  • ma niewielkie znaczenie kolekcjonerskie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]