Lemuralia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lemuralia (Lemuria) – święto obchodzone 9, 11 i 13 maja w starożytnym Rzymie ku czci Lemurów, złych duchów zmarłych.

W czasie lemuraliów wszystkie świątynie były zamknięte i obowiązywał zakaz zawierania małżeństw. Ojciec rodziny specjalnymi obrzędami magicznymi musiał chronić swój dom podczas tego nocnego święta.

Pater familias wstawał o północy i boso chodził po wszystkich pomieszczeniach domu, odpędzając duchy. Po czym mył ręce w wodzie źródlanej i wkładał do ust czarny bób, który następnie rozrzucał po całym domu, nie oglądając się za siebie. Wymawiał przy tym dziewięciokrotnie zaklęcie, po czym ponownie obmywał się wodą i zaczynał bić w miedzianą miednicę z całych sił, prosząc aby duchy opuściły jego dom.

W ostatnim dniu Lemuraliów, 13 maja w 609 albo w 610 roku - dzień ten odnotowano skrupulatniej, niż rok - papież Bonifacy IV poświęcił pogańską świątynię - Panteon w Rzymie - Najświętszej Marii Panny od Męczenników i odtąd święto tego poświęcenia Sanctae Mariae ad Martyres (Najświętszej Marii Panny od Męczenników), było obchodzone w Rzymie.

Według historyków ten starożytny zwyczaj został schrystianizowany na Święto Wszystkich Świętych. Ustanowiono go pierwotnie w Rzymie 13 maja, chcąc w ten sposób zmienić pogański charakter tego święta, jakie obchodzono właśnie w tym mieście. W ósmym wieku, gdy obchody Lemuraliów coraz bardziej bladły, dzień Wszystkich Świętych przeniesiono na dzień 1 listopada, który pokrywa się z podobnym przebłaganiem duchów podczas dnia Samhain. Papież Grzegorz III poświęcił kaplicę bazyliki świętego Piotra wszystkim świętym właśnie w tym dniu, ustanawiając jego rocznicę, natomiast prawie 100 lat później, w 835 roku papież Grzegorz IV wprowadził obchodzenie uroczystości Wszystkich Świętych w dniu 1 listopada.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]