Lemuria (fikcyjna kraina)
Lemuria – hipotetyczny zatopiony kontynent na Oceanie Indyjskim, nazwany tak przez Philipa Sclatera, wskazywany przez XIX-wiecznych darwinistów w celu wyjaśnienia izolacji lemurów na Madagaskarze i występowania skamieniałości ich przodków w Afryce i południowo-wschodniej Azji. Ernst Haeckel, niemiecki darwinista, użył teorii o istnieniu Lemurii dla wyjaśnienia braku skamieniałości "brakującego ogniwa" między ludźmi a małpami, twierdząc że znajdują się one pod morzem.
Wszelkie spekulacje na temat tego typu "pomostów lądowych" straciły sens po przyjęciu przez ogół geologów na pocz. XX w. hipotezy izostazji.
Spis treści |
Nauczanie ezoteryki [edytuj]
W międzyczasie jedna, Helena Bławatska publikowała swoje teksty o Lemurii, twierdząc, że miała wizje starożytnej, przed-atlantydzkiej Księgi Dzyan. To ona sprawiła, że Lemuria stała się w powszechnej świadomości mistycznym, zaginionym kontynentem poprzedzającym Atlantydę i urosła od lądowego pomostu do ogromnego kontynentu w rejonie pasa okołorównikowego, zajmującego większość obszarów Oceanu Indyjskiego i Oceanu Spokojnego. Zdaniem ezoteryków Australia, Oceania i Madagaskar to współcześnie dostępne pozostałości po Lemurii[1]. Również Rudolf Steiner prowadził wykłady o Lemurii.
Kontynent Mu [edytuj]
Kontynent Mu, wymyślony przez Augustusa Le Plongeon (1826-1908) prawdopodobnie oparty jest na teoriach dotyczących Lemurii. O Mu wspomina w swych książkach również James Churchward.
Miejsca powiązane z Lemurią [edytuj]
Badacze zaginionych kontynentów część tajemniczych ruin w obrębie Pacyfiku uznała za pozostałości po Lemurii. Są to między innymi:
- podwodna formacja w pobliżu wyspy Yonaguni
- ruiny Nan Madol
- posągi Moai na Wyspie Wielkanocnej
Znaczenie [edytuj]
- Jedna z płyt dwupłytowego albumu zespołu Therion z 2004 roku nawiązuje swą nazwą oraz tekstem jednej z piosenek do tej krainy.
- Jedna z płyt zespołu Bal Sagoth z 1995 roku "A Black Moon Broods Over Lemuria" nawiązuje swą nazwą do tej krainy.
- Skandynawska pisarka Margit Sandemo opisuje tę krainę w cyklu swoich powieści pt. "Saga o Czarnoksiężniku" a także w "Sadze o Królestwie Światła".
- Lin Carter wykorzystuje Lemurię w powieści "Czarnoksiężnik z Lemurii".
Przypisy
- ↑ Wiesław Bator: LEMURIA,Mu. W: Zaświaty i krainy mityczne. M.Sacha-Piekło (red.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Znak, 1999, s. 155-156. ISBN 8370068545.
Literatura przedmiotu [edytuj]
- Aleksander Kondratow: Lemuria. Klucz do przeszłości?. Wyd. 1. Warszawa: ISKRY, 1983. ISBN 83-207-0551-7.
- Frank Joseph: Tajemnica najstarszej kultury na Ziemi. Wyd. 1. Warszawa: Amber, 2007. ISBN 978-83-241-2826-6.
