Leo Slezak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leo Slezak ok. 1927

Leo Slezak (ur. 18 sierpnia 1873 Mährisch-Schönberg, Austro-Węgry, zm. 1 czerwca 1946, Rottach-Egern) – austriacki śpiewak operowy.

Kształcił się u Adolfa Robinsona i Jana Reszke. Debiutował w 1896 roku Lohengrinem Wagnera na scenie w Brnie, występował potem Berlinie i we Wrocławiu. Gdy zaś Gustav Mahler zaprosił go do współpracy z Operą Cesarską w Wiedniu, jego kariera nabrała tempa. Slezak śpiewał na wszystkich ważniejszych scenach świata, a jego nazwisko jest wymieniane obok takich śpiewaków tamtych czasów jak Enrico Caruso czy Fiodor Szalapin. W swoim dorobku ma też wszystkie ważniejsze role przewidziane dla tenorów bohaterskich to jest od oper Rossiniego czy Verdiego po role wagnerowskie. Zagrał także w kilkudziesięciu filmach.

Leo Slezak o swoim życiu opowiedział w czterech autobiograficznych książkach:

  • 1922: Meine sämtlichen Werke, Berlin. Rowohlt
  • 1927: Der Wortbruch, Berlin. Rowohlt
  • 1940: Rückfall, Berlin. Rowohlt
  • 1948: Mein Lebensmärchen, München. Piper

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]