Leo Valiani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leo Valiani
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1909
Fiume
Data i miejsce śmierci 18 września 1999
Mediolan
Senator dożywotni
Okres urzędowania od 1980
do 1999

Leo Valiani (ur. 9 lutego 1909 w Fiume, zm. 18 września 1999 w Mediolanie) – włoski polityk i dziennikarz, uczestnik ruchu oporu w okresie II wojny światowej, senator dożywotni.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako Leo Weiczen w Rijece. Pod koniec lat 20. sympatyzował z komunistami. W 1930 za działalność antyfaszystowską został skazany na karę pięciu lat pozbawienia wolności. Po zwolnieniu wyemigrował z kraju, w okresie hiszpańskiej wojny domowej walczył po tzw. stronie republikańskiej. Po porażce wyjechał do Francji, a następnie do Meksyku. Po ujawnieniu paktu Ribbentrop-Mołotow zerwał z partią komunistyczną.

W czasie II wojny światowej uczestniczył we włoskim antyfaszystowskim ruchu oporu. Wziął udział w zorganizowanym w Szwajcarii spotkaniu przywódców niejawnych organizacji z amerykańskimi oficerami służb specjalnych (w tym Allenem Dullesem). Działał w nielegalnym komitecie wyzwolenia narodowego (Comitato di Liberazione Nazionale). Przystąpił też do socjaldemokratycznej Partii Akcji (Partito d'Azione). Wiosną 1945 współorganizował powstanie na północy Włoch, był jednym z sygnatariuszy dokumentu zawierającego rozkaz egzekucji Benita Mussoliniego.

W 1946 został posłem do powołanej po II wojnie światowej konstytuanty (Assemblea Costituente della Repubblica Italiana), która działała do 1948[1]. Po zakończeniu kadencji poświęcił się badaniom historycznym. Związał się też na kilka lat z libertariańskim ugrupowaniem radykałów, a w latach 80. przystąpił do Włoskiej Partii Republikańskiej. Przez kilkadziesiąt lat pisywał dla "L'Espresso", współpracował też z "Il Mondo" i "Corriere della Sera".

12 stycznia 1980 prezydent Włoch Sandro Pertini w uznaniu zasług powierzył mu godność dożywotniego senatora. Leo Valiani zasiadał w Senacie VIII, IX, X, XI, XII i XIII kadencji, tj. do czasu swojej śmierci[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Leo Valiani na stronie Senatu XIII kadencji (wł.). [dostęp 10 lutego 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]