Leon Gumański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Leon Gumański
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1921
Warszawa
Data śmierci 31 maja 2014
profesor nauk filozoficznych
Specjalność: logika matematyczna
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Doktorat 1960
Habilitacja 1964
Profesura 1986
Praca zawodowa
Uczelnia Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Okres zatrudn. 1950 – 1991
dziekan
Uczelnia Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika
Okres spraw. 1975–1978
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Leon Gumański (ur. 22 lutego 1921 w Warszawie, zm. 31 maja 2014[1]) – polski profesor logiki i filozofii.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1938 roku ukończył prywatne Gimnazjum typu humanistycznego w Warszawie. W czasie okupacji przymusowo pracował w IG Farbenindustrie w Oświęcimiu, w latach 1942-1945. W 1945 roku był także pracownikiem umysłowym w Starostwie Powiatowym w Prudniku Śląskim. W 1950 roku ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Wrocławskim. Następnie przeniósł się na Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie w 1960 roku obronił doktorat pt. Logika klasyczna a założenia egzystencjalne. Cztery lata później uzyskał habilitację za rozprawę zatytułowaną Jedynkowe systemy aksjomatyczne. W 1986 roku uzyskał tytuł profesora. W 1991 roku przeszedł na emeryturę.

Od 1958 roku był członkiem Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, a od 1961 Towarzystwa Naukowego w Toruniu. W latach 1984-1989 był zastępcą przewodniczącego Komitetu Nauk Filozoficznych PAN. Od 1981 roku był redaktorem naczelnym "Ruchu Filozoficznego".

Pracując na UMK, pełnił funkcję prodziekana (1966-1969), dziekana (1975-1978) i kierownika Katedry Logiki (1966-1991) Wydziału Humanistycznego.

Był często zapraszany na odczyty lub wykłady za granicą, m.in. w Genewie (1962), Lipsku (1976, 1984, 1988, 1991), Sofii (1980, 1985) czy Oslo (1989). Jego specjalnością są logika klasyczna, systemy logiki deontycznej, metody i klasyfikacja dowodów, antymonie logiki i semantyki.

W książce swojego autorstwa argumentuje na rzecz rozstrzygalności węższego rachunku funkcyjnego, co jest niezgodne z ogólnie uznanym dowodem o nierozstrzygalności rachunku predykatów pierwszego rzędu, autorstwa Alonzo Churcha z 1936 roku[2].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Zmarł prof. Leon Gumański (pol.). UMK. [dostęp 2014-06-04].
  2. Leon Gumański: Istnienie i logika. Toruń: UMK, 2006, s. 447-461. ISBN 83-231-1944-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sławomir Kalembka (red.): Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-2004. Materiały do biografii. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2006, s. 258-259. ISBN 83-231-1988-0.
  • Leon Gumański w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)