Leon Knabit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leon Knabit
Leon Knabit
Data i miejsce urodzenia 26 grudnia 1929
Bielsk Podlaski, Polska
przeor opactwa w Tyńcu
Okres sprawowania 2001-2002
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja benedyktyni
Śluby zakonne 15 sierpnia 1960
Prezbiterat 27 grudnia 1953
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Ecce Homo (Polska)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Leon Knabit w Wikicytatach
Strona internetowa duchownego

Leon Knabit, właśc. Stefan Knabit (ur. 26 grudnia 1929 w Bielsku Podlaskim) – polski benedyktyn, w latach 2001-2002 przeor opactwa w Tyńcu[1], publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest synem listonosza zamordowanego przez gestapo. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Prusa w Siedlcach. W latach 1945–1948 należał do Związku Harcerstwa Polskiego; był zastępowym.

Ukończył 6-letnie studia w Siedleckim Wyższym Seminarium Duchownym (1948–1954). Święcenia kapłańskie przyjął w Siedlcach 27 grudnia 1953 od biskupa Ignacego Świrskiego. Przez kilka miesięcy w 1954 administrował podnowotarską parafią w Gronkowie. W 1955 pełnił funkcję rektora kościoła w Brzegach. Od września do grudnia 1955 duszpastersko pomagał w Rozwadówce, a do czerwca 1956 był duchownym ojcem Małego Seminarium Duchownego w Siedlcach.

W latach 1956–1958 był kapelanem i rektorem Domu Diecezjalnego w podżywieckiej Pewli Małej. W czasie służby duszpasterskiej jako kapłan diecezjalny został mnichem benedyktyńskim w Tyńcu. Od 1959 do początku lat 90. pracował jako katecheta. Śluby zakonne złożył 15 sierpnia 1960, śluby wieczyste tego samego dnia, 3 lata później. Lata 1963–1970 to okres, kiedy urzędował jako proboszcz w parafii w Tyńcu. W 1972 otrzymał absolutorium zaocznych studiów katechetycznych. Od 1979 należy do Ruchu Kultury Chrześcijańskiej „Odrodzenie”. W latach 1983–1993 był przeorem w archidiecezji poznańskiej w Lubiniu. W 1988 został proboszczem parafii Najświętszej Marii Panny w Lubiniu (do 1991). W latach 90. XX w. mianowany został przeorem opactwa.

W maju 2007 otrzymał nagrodę Laur Krakowa XXI wieku[2].

Jest znany ze swojej otwartości, dobrego kontaktu z młodzieżą i poczucia humoru. Był bliskim znajomym papieża Jana Pawła II. Jest autorem kilku publikacji; pracuje w mediach. Jego książka Sekrety mnichów, czyli sprawdzone przepisy na szczęśliwe życie, napisana wspólnie z o. Joachimem Badeni, wyróżniona została Nagrodą „Krakowska Książka Miesiąca” w styczniu 2008. Prowadził programy w Telewizji PolskiejOjciec Leon zaprasza”, „Salomon” oraz „Credo”; był jednym z redaktorów półrocznika „Cenobium”. Obecnie prowadzi program „Ojciec Leon zawodowiec” w kanale Religia.tv.

23 grudnia 2009 „w uznaniu wybitnych zasług w działalności duszpasterskiej, za krzewienie wiary i zasad moralnych wśród dzieci i młodzieży” został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Książki wydane przez i o Leonie Knabicie[edytuj | edytuj kod]

  • Adoracja Najświętszego Sakramentu źródłem wiary (wraz z Magdą Anioł i S. Małgorzatą Chmielewską), 2002, wyd. FIDES
  • Benedyktyni Tynieccy (album fotograficzny Wojciecha Stana), 2001, wyd. Bernardinum
  • Być Ludźmi, 2004, wyd. Benedyktynów Tyniec
  • Czy zwierzęta mają duszę, 2005, wyd. Nemrod
  • Dalsza refleksja nad życiem konsekrowanym (główny autor: Zofia Józefa Zdybicka, wraz z Alojzym Warotem) , 2000, wyd. Alleluja
  • Dywan Dobrej Nowiny, 2003, wyd. Benedyktynów Tyniec
  • Najważniejszy dzień mojego życia. Refleksje o życiu i śmierci, 2005, wyd. eSPe
  • Nie samą pracą żyje człowiek, 2004, wyd. eSPe
  • O odwadze, 2005, wyd. ZNAK
  • O radości, 2004, wyd. ZNAK
  • Od początku do końca (Rozmowy z O. Leonem – Wojciech Bonowicz, Artur Sporniak – kontynuacja pierwszej części "Schodów do Nieba"), 1999 wyd. ZNAK
  • Ojca Leona różowe okulary, 2004, wyd. Benedyktynów Tyniec
  • Ojca Leona myśli na dobry dzień (książka + CD) wydana przez "TYNIEC" – Wydawnictwo Benedyktynów KRAKÓW 2007 Do książki dołączona jest płyta CD z wybranymi refleksjami (cykl pod nazwą "Myśli na dobry dzień") o. Leona nadawanymi przez Program I Polskiego Radia w latach 2002-2004. Audycji tych nadal można słuchać na antenie Programu I Polskiego Radia
  • Ojciec Piotr: benedyktyn, kameduła, rekluz (tylko wstęp, główny autor: Marzena Florkowska), 2004, wyd. M
  • Rozważania drogi krzyżowej (wraz z Raniero Cantalamessą), 2003, wyd. Salwator
  • Sakramenty i co z tego?, 2004, wyd. eSPe
  • Schody do nieba (Rozmowy z O. Leonem – Wojciech Bonowicz, Artur Sporniak – dwie części), 1998 i 2003, wyd. ZNAK
  • Spotkania z Wujkiem Karolem (wstęp napisał Stanisław Dziwisz, trzy części), 1999, 2002 i 2003, wyd. ZNAK
  • Sekrety mnichów, czyli sprawdzone przepisy na szczęśliwe życie, napisana wspólnie z o. Joachimem Badeni pod redakcją Judyty Syrek.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]