Leon Knabit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leon Knabit
Leon Knabit
Data i miejsce urodzenia 26 grudnia 1929
Bielsk Podlaski, Polska
przeor opactwa w Tyńcu
Okres sprawowania 2001-2002
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja benedyktyni
Śluby zakonne 15 sierpnia 1960
Prezbiterat 27 grudnia 1953
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Ecce Homo (Polska)
Strona internetowa

Leon Knabit, właśc. Stefan Knabit (ur. 26 grudnia 1929 w Bielsku Podlaskim) – polski benedyktyn, w latach 2001-2002 przeor opactwa w Tyńcu[1], publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest synem listonosza zamordowanego przez gestapo. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Prusa w Siedlcach. W latach 1945–1948 należał do Związku Harcerstwa Polskiego; był zastępowym.

Ukończył 6-letnie studia w Siedleckim Wyższym Seminarium Duchownym (1948–1954). Święcenia kapłańskie przyjął w Siedlcach 27 grudnia 1953 od biskupa Ignacego Świrskiego. Przez kilka miesięcy w 1954 administrował podnowotarską parafią w Gronkowie. W 1955 pełnił funkcję rektora kościoła w Brzegach. Od września do grudnia 1955 duszpastersko pomagał w Rozwadówce, a do czerwca 1956 był duchownym ojcem Małego Seminarium Duchownego w Siedlcach.

W latach 1956–1958 był kapelanem i rektorem Domu Diecezjalnego w podżywieckiej Pewli Małej. W czasie służby duszpasterskiej jako kapłan diecezjalny został mnichem benedyktyńskim w Tyńcu. Od 1959 do początku lat 90. pracował jako katecheta. Śluby zakonne złożył 15 sierpnia 1960, śluby wieczyste tego samego dnia, 3 lata później. Lata 1963–1970 to okres, kiedy urzędował jako proboszcz w parafii w Tyńcu. W 1972 otrzymał absolutorium zaocznych studiów katechetycznych. Od 1979 należy do Ruchu Kultury Chrześcijańskiej „Odrodzenie”. W latach 1983–1993 był przeorem w archidiecezji poznańskiej w Lubiniu. W 1988 został proboszczem parafii Najświętszej Marii Panny w Lubiniu (do 1991). W latach 90. XX w. mianowany został przeorem opactwa.

W maju 2007 otrzymał nagrodę Laur Krakowa XXI wieku[2].

Jest znany ze swojej otwartości, dobrego kontaktu z młodzieżą i poczucia humoru. Był bliskim znajomym papieża Jana Pawła II. Jest autorem kilku publikacji; pracuje w mediach. Jego książka Sekrety mnichów, czyli sprawdzone przepisy na szczęśliwe życie, napisana wspólnie z o. Joachimem Badeni, wyróżniona została Nagrodą „Krakowska Książka Miesiąca” w styczniu 2008. Prowadził programy w Telewizji PolskiejOjciec Leon zaprasza”, „Salomon” oraz „Credo”; był jednym z redaktorów półrocznika „Cenobium”. Obecnie prowadzi program „Ojciec Leon zawodowiec” w kanale Religia.tv.

23 grudnia 2009 „w uznaniu wybitnych zasług w działalności duszpasterskiej, za krzewienie wiary i zasad moralnych wśród dzieci i młodzieży” został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Książki wydane przez i o Leonie Knabicie[edytuj | edytuj kod]

  • Adoracja Najświętszego Sakramentu źródłem wiary (wraz z Magdą Anioł i S. Małgorzatą Chmielewską), 2002, wyd. FIDES
  • Benedyktyni Tynieccy (album fotograficzny Wojciecha Stana), 2001, wyd. Bernardinum
  • Być Ludźmi, 2004, wyd. Benedyktynów Tyniec
  • Czy zwierzęta mają duszę, 2005, wyd. Nemrod
  • Dalsza refleksja nad życiem konsekrowanym (główny autor: Zofia Józefa Zdybicka, wraz z Alojzym Warotem) , 2000, wyd. Alleluja
  • Dywan Dobrej Nowiny, 2003, wyd. Benedyktynów Tyniec
  • Najważniejszy dzień mojego życia. Refleksje o życiu i śmierci, 2005, wyd. eSPe
  • Nie samą pracą żyje człowiek, 2004, wyd. eSPe
  • O odwadze, 2005, wyd. ZNAK
  • O radości, 2004, wyd. ZNAK
  • Od początku do końca (Rozmowy z O. Leonem – Wojciech Bonowicz, Artur Sporniak – kontynuacja pierwszej części "Schodów do Nieba"), 1999 wyd. ZNAK
  • Ojca Leona różowe okulary, 2004, wyd. Benedyktynów Tyniec
  • Ojca Leona myśli na dobry dzień (książka + CD) wydana przez "TYNIEC" – Wydawnictwo Benedyktynów KRAKÓW 2007 Do książki dołączona jest płyta CD z wybranymi refleksjami (cykl pod nazwą "Myśli na dobry dzień") o. Leona nadawanymi przez Program I Polskiego Radia w latach 2002-2004. Audycji tych nadal można słuchać na antenie Programu I Polskiego Radia
  • Ojciec Piotr: benedyktyn, kameduła, rekluz (tylko wstęp, główny autor: Marzena Florkowska), 2004, wyd. M
  • Rozważania drogi krzyżowej (wraz z Raniero Cantalamessą), 2003, wyd. Salwator
  • Sakramenty i co z tego?, 2004, wyd. eSPe
  • Schody do nieba (Rozmowy z O. Leonem – Wojciech Bonowicz, Artur Sporniak – dwie części), 1998 i 2003, wyd. ZNAK
  • Spotkania z Wujkiem Karolem (wstęp napisał Stanisław Dziwisz, trzy części), 1999, 2002 i 2003, wyd. ZNAK
  • Sekrety mnichów, czyli sprawdzone przepisy na szczęśliwe życie, napisana wspólnie z o. Joachimem Badeni pod redakcją Judyty Syrek.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]