Leoncjusz (Turkiewicz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leoncjusz
Leonid Turkiewicz
metropolita całej Ameryki i Kanady
Leoncjusz
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 21 sierpnia 1876
Krzemieniec
Data i miejsce śmierci 14 maja 1965
Nowy Jork
metropolita całej Ameryki i Kanady
Okres sprawowania 1950-1965
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1925
Prezbiterat 1905
Sakra biskupia 10 lipca 1933
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 10 lipca 1933
Miejscowość Nowy Jork
Miejsce Sobór Opieki Matki Bożej
Konsekrator Platon (Rożdiestwienski)
Współkonsekratorzy Teofil (Paszkowski), Aleksy (Pantielejew)
Grób metropolity Leoncjusza w monasterze w South Canaan

Leoncjusz, imię świeckie Leonid Ijeronimowicz Turkiewicz (ur. 21 sierpnia 1876 w Krzemieńcu, zm. 14 maja 1965 w Nowym Jorku) – metropolita całej Ameryki i Kanady, jeden z twórców Kościoła Prawosławnego w Ameryce.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wczesna działalność[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie kapłana prawosławnego Hieronima Turkiewicza i jego żony Anny. Ukończył seminarium duchowne i Kijowską Akademię Duchowną, której dyplom uzyskał w 1900. Pragnął zostać członkiem świeżo utworzonej rosyjskiej misji prawosławnej w Persji, jednak władze cerkiewne skierowały go do pracy wykładowcy w seminarium duchownym w Kursku, a następnie w Jekaterynosławiu. W 1905 ożenił się z Anną Czerwińską, po czym przyjął święcenia kapłańskie w głównym soborze Ławry Poczajowskiej.

Praca w Stanach Zjednoczonych przed rewolucją październikową[edytuj | edytuj kod]

Na zaproszenie arcybiskupa amerykańskiego Tichona wyjechał do Minneapolis, gdzie objął stanowiskom dyrektora seminarium duchownego założonego przez rosyjską misję. Pracę w Minneapolis rozpoczął w 1906, łącząc je z zadaniami proboszcza parafii w Minneapolis, którym pozostawał do 1912. Po przeniesieniu seminarium do Tenafly pozostawał jego dyrektorem przez kolejne trzy lata. W 1914 zastąpił ks. Aleksandra Chotowickiego na stanowisku redaktora naczelnego pisma The Russian-American Orthodox Messenger, którym kierował do 1930. Ponadto od 1915 był proboszczem parafii przy soborze w Nowym Jorku.

W 1917 wyjechał na Sobór Lokalny Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego jako jeden z trzech delegatów misji w Ameryce Północnej (pozostałymi byli ks. Aleksandr Kukulewski i arcybiskup Eudokim). W czasie obrad soboru zgłosił metropolitę moskiewskiego i kołomieńskiego Tichona na kandydata na patriarchę (ostatecznie Tichon faktycznie został wybrany poprzez losowanie, spośród trzech najczęściej wskazywanych hierarchów). Przez Syberię i Japonię wrócił do Ameryki razem z ks. Kukulewskim (arcybiskup Eudokim poparł ruch Żywej Cerkwi i pozostał w Rosji Radzieckiej).

Praca w USA po rewolucji w Rosji[edytuj | edytuj kod]

Po rewolucji październikowej Rosyjski Kościół Prawosławny nie był w stanie nadal wspierać materialnie misji w Ameryce Północnej. Została ona ponadto – wobec postawy arcybiskupa Eudokima – bez zwierzchnika. Między kapłanami szerzyły się wewnętrzne spory. W 1925 Anna Turkiewicz zmarła, pozostawiając męża z pięciorgiem dzieci. Wówczas ks. Turkiewicz złożył śluby zakonne z imieniem Leoncjusz. 10 lipca 1933 miała miejsce jego chirotonia na biskupa Chicago. W 1937 przewodniczył VI Wszechamerykańskiemu Soborowi, w czasie którego przyczynił się do spisania statusu Kościoła prawosławnego w Ameryce w jego skomplikowanej sytuacji jurysdykcyjnej oraz powołał do życia seminaria św. Tichona w South Canaan i św. Włodzimierza w Nowym Jorku.

W 1950 został podniesiony do godności metropolity całej Ameryki i Kanady. Jako metropolita szczególnie wspierał działalność misyjną Kościoła, propagując powstawanie parafii anglojęzycznych i opracowując pierwsze materiały do nauki religii prawosławnej w tym języku. Zainicjował również współpracę między istniejącymi wcześniej w Ameryce etnicznymi jurysdykcjami prawosławnymi, tworząc podwójny podział Kościoła (na diecezje terytorialne i dodatkowo etniczne). Swoje teksty teologiczne publikował w prasie kościelnej. Był zdecydowanym krytykiem komunizmu i polityki ZSRR. Pisał również wiersze. Wspierał również czynny udział laikatu w życiu Kościoła, zainicjował edukację teologiczną kobiet w Kościele amerykańskim.

Zmarł w 1965 po chorobie i został pochowany w monasterze św. Tichona w South Canaan.

W 2010 Kościół Prawosławny w Ameryce zapowiedział podjęcie szczegółowych studiów nad jego życiem poprzedzających ewentualną kanonizację[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G. A. Grey, Portrety świętych Ameryki, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2003, s.83-88

Przypisy

Poprzednik
Paweł (Gawriłow)
Biskup Chicago 1933 - 1950 Następca
Jan (Garklavs)
Poprzednik
Teofil (Paszkowski)
Metropolita całej Ameryki i Kanady 1950 - 1965 Następca
Ireneusz (Bekisz)